I SA/Go 944/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożonego w sprawie ze skargi P.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej towaru oraz podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 roku [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2011 roku wydaną w przedmiocie wartości celnej towaru, cła i podatku od towarów i usług. Od powyższej decyzji skarżący złożył skargę wnosząc wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego. Skarżący nie uzasadnił powyższego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie decyzji Dyrektora Izby Celnej jest niezasadny. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji. Nadto zdaniem Sądu szkoda musi być tego rodzaju iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nastąpi to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący winien więc wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl). Skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wskazał nawet na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a tym bardziej nie zindywidualizował ich w odniesieniu do swojej sytuacji. W takiej sytuacji Sąd nie jest w stanie ocenić czy zachodzą przesłanki do wydania pozytywnego postanowienia w tym przedmiocie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.