I SA/Go 954/08

Sygnatura akt ISA/Go 954/08 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2009 roku WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GORZOWIE WLKP. w składzie następującym: asesor WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2009 roku sprawy ze skargi M.J. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do grudnia 2003 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze z 18 listopada 2008r. złożonej do tutejszego sądu Skarżący M.J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach uzasadnienia wskazał, iż ewentualnie prowadzona egzekucja spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia jemu jako skarżącemu znacznej nieodwracalnej szkody, przez pozbawienie jego samego i jego rodziny środków niezbędnych na utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zmianami - zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Natomiast w myśl §3 w/w normy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w §1 art.61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest to zamknięty katalog przesłanek pozytywnych, którymi sąd jest związany przy rozważaniu wniosku o wstrzymanie wykonania określonego aktu. Przy czym, sąd ma obowiązek z urzędu brać pod uwagę wszystkie okoliczności mogące zadecydować o wstrzymaniu wykonania decyzji Jednocześnie godzi się również podkreślić, iż przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie mogą być brane pod uwagę zarzuty co do prawidłowości jej wydania. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, na którą się powołuje strona skarżąca, jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadającej szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. W orzecznictwie przyjmuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W przekonaniu Sądu przedstawione powyżej rozważania oraz argumentacja wnioskodawcy dostatecznie uzasadnia słuszność przyznania mu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (fakt, iż egzekucja skierowana do majątku Skarżącego zagroziłaby jego egzystencji). W związku z powyższym Sąd na podstawie art.61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 póz. 1270 ) postanowił jak w sentencji.