I SA/Go 96/10

Dnia 15 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia zwolnić skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. . zwolnił skarżącego od wpisu od skargi w wysokości przekraczającej 2000 zł. W pozostałym zakresie wniosek oddalił. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 4 sierpnia 2010r. w sprawie I SA/Go 96/10, złożony został ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy – zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 5.231 zł. Na utrzymaniu skarżącego znajduje się małoletnia córka M.. Posiadany przez skarżącego majątek jest zajęty w związku z prowadzoną egzekucją administracyjną. Przez komornika zajęta jest również część wynagrodzenia małżonki strony E.Ł.. Nadto wskazał, że w czerwcu 2010 r. uiścił wpis od skargi w niniejszej sprawie w wysokości 2000 zł., a w październiku wpis w sprawie I SA/Go 97/10. Skarżący wykazał, że otrzymuje dochody z działalności gospodarczej w wysokości ok. 2.000 – 3.000 zł miesięcznie, a jego małżonka z tytułu wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę w wysokości 2.000 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art.246 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej zwaną p.p.s.a. - wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (a taką jest skarżący). W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. Prawo pomocy w istocie swej ma stanowić zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Ma bowiem umożliwiać realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Z drugiej jednak strony, Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2005roku, FZ 478/04 podkreślił, że opłaty sądowe, do których także zalicza się wpis, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienia od ponoszenia tego rodzaju danin stanowią odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art.84 ustawy zasadniczej. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Mając na względzie powyższe rozważania, w oparciu o okoliczności sprawy, sytuację materialną i rodzinną wnioskodawcy Sąd doszedł do przekonania, że sytuacja majątkowa strony od czasu poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie uległa poprawie. W ocenie Sądu strona zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej. Sąd wziął pod uwagę, iż przedmiotowa sprawa nie jest jedyną w której skarżący złożył skargę. W takiej sytuacji ocena kondycji majątkowej strony powinna opierać się na analizie kosztów postępowania sądowego i aktualnej sytuacji finansowej strony. Niewątpliwie w tej mierze należało zważyć na czynnik prowadzenia innych postępowań sądowych oraz wysokość otrzymywanego dochodu, obciążenie majątku zajęciami komorniczymi. . Tym samym, zważywszy na całokształt okoliczności sprawy, oraz z uwagi na niebezpieczeństwo pozbawienia skarżącego i jego najbliższych możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, bądź ograniczenia prawa do kontroli wydanej w jego sprawie decyzji administracyjnej Sąd na podstawie art.246 §1 pkt 2 p. p. s. a. orzekł jak w sentencji.