I SA/Go 961/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENlE Skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] sierpnia 2007 r. utrzymującą w mocy decyzje Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 1.136.513,00 zł. Skarga wniesiona została zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej P.p.s.a. , czyli za pośrednictwem organu, pismem z 11 września 2007 r. ( data nadania 12 września 2007 r.). Skarżący pismem z 12 września 2007 r. wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że jej wykonanie oznaczałoby bardzo poważne zakłócenia prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżący wskazał, że została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i do momentu uprawomocnienia się orzeczenia WSA wnosi o wstrzymanie egzekucji. Skarżący poinformował dodatkowo, iż zostało dokonane zabezpieczenie w postaci wpisu hipoteki przymusowej KW nr [...] w kwocie 1.136.513 zł na rzecz Skarbu Państwa -Urzędu Skarbowego. Wpis został dokonany [...] kwietnia 2007 r. Pismem z [...] września 2007 r. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystąpił również pełnomocnik Skarżącego, który wskazał, iż do czasu zakończenia postępowania przed WSA z uwagi na ważny interes podatnika zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Organ podatkowy nie skorzystał z uprawnień przysługujących mu na mocy art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. i przekazał skargę wraz z wnioskiem i aktami postępowania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Wezwaniem z 29 stycznia 2008 r. pełnomocnik Skarżącego zobowiązany został do złożenia oświadczenia czy podtrzymuje wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik podtrzymał złożony wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a. w razie wniesienia skargi, organ który wydał decyzję, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, jej wykonanie w całości lub w części. Skierowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bezpośrednio do organu powoduje, że organ ma obowiązek zajęcia stanowiska w sprawie. Brak jednak reakcji organu nie jest obarczony żadnymi sankcjami, wobec czego wniosek nierozpoznany przez organ przekazywany jest wraz ze skargą i aktami sprawy do sądu, który ten wniosek rozpozna. Sąd powinien wcześniej wezwać wnioskodawcę w celu wypowiedzenia się przez niego czy popiera wniosek przed sądem. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z wskazanych ustawowych przesłanek. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi przybierać charakteru materialnego. Przyjmuje się w literaturze i orzecznictwie, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka ta nie ma zastosowania zatem do egzekwowanej należności pieniężnej, która w razie uwzględnienia skargi będzie zwrócona skarżącemu wraz z należnymi odsetkami bez dodatkowych dla niego konsekwencji. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków ( por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r. , II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556 ). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda" i "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, aby zaistniał któraś ze wskazanych przesłanek. Skarżący uzasadniając wniosek o wstrzymanie podkreślił jedynie, że wykonanie decyzji oznaczałoby bardzo poważne zakłócenie w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, jednak bliżej okoliczności tych nie wskazał i nie wyjaśnił. Okoliczność, iż organ podatkowy dokonał zabezpieczenia należności poprzez dokonanie wpisu hipoteki przymusowej na nieruchomości Skarżącego wskazanych przesłanek z całą pewnością nie wypełnia, jest to bowiem jedynie zabezpieczenie należności. Również wniosek pełnomocnika Skarżącego nie wskazuje okoliczności umożliwiających Sądowi zastosowanie tymczasowej ochrony w postępowaniu przed sądem. Wniosek ten jest bardzo lakoniczny i wskazuje na bliżej nie określony ważny interes podatnika. W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.