I SA/Go 965/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 listopada 2012 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skargą z dnia 4 października 2012 r. R.P. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2012 r. nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w całości i orzekającą, że zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2005 rok wynosi 31.898,00 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 42.531,00 zł. Wskazując na naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego przez organy podatkowe, zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że brak wstrzymania decyzji spowoduje podjęcie przez organ czynności egzekucyjnych, czyli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Wyegzekwowana przez organ kwota może zachwiać budżetem skarżącego i pozbawi go środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 w/w przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści art. 61 § 3 cyt. wyżej ustawy wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji można uwzględnić, jeśli zostanie spełniona jedna z wymienionych tam przesłanek pozytywnych. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - nie każdej, a jedynie znacznej - oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Uprawdopodobnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskującym i to on jest zobowiązany wykazać, że jej wykonanie oznacza dla niego realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ma więc wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena czy w danej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy do sądu, z tym, że w znacznym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez stronę we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak bowiem spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W rozpoznawanej sprawie skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazał, że brak wstrzymania decyzji spowoduje podjęcie przez organ czynności egzekucyjnych, a konieczność uiszczenia kwoty ponad 60.000,00 zł w konsekwencji spowodowałaby zachwianie budżetu skarżącego, a nawet mogłaby pozbawić go środków do życia. Odnosząc powyższe do regulacji art. 61 § 3 P.p.s.a. podnieść przede wszystkim należy, że skarżący nie wskazał w sposób szczegółowy z czego miałoby wynikać niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Samo bowiem stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może zachwiać jego budżetem, czy nawet pozbawić go środków do życia nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Na obecnym etapie postępowania te rozważania są jedynie hipotetyczne i czysto teoretyczne. We wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, zawartym w skardze, skarżący nie przedstawił bowiem żadnej dokumentacji przedstawiającej jego sytuację finansową i przemawiającej za takim rozstrzygnięciem. Ponadto zauważyć należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11 opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń NSA na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, Sąd nie znalazł żadnych podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej skody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym, by uwzględnić wniosek skarżącego. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.