I SA/Go 977/08

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-03-02

Skład orzekający: Anna Juszczyk-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności świadczących o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ogólnikowe stwierdzenia o zagrożeniu upadłością i zwolnieniem pracowników nie są wystarczające do uwzględnienia wniosku, zwłaszcza gdy wyegzekwowana należność może zostać zwrócona w przypadku uwzględnienia skargi.
Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo "P" Sp. z o.o. złożyło skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za 2005r. w wysokości 838.731 zł. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, wskazując na wysokie kwoty należności (również za 2006r.), zagrożenie upadłością, zwolnienia pracowników oraz potencjalne roszczenia odszkodowawcze wobec Skarbu Państwa.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 2 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "P" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2005r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W złożonej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która to utrzymywała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za 2005r. w łącznej wysokości 838.731 zł - skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że należność objęta zaskarżoną decyzją jest duża i nie jest to jedyna należność z tytułu podatku akcyzowego jaka obciąża skarżącą. Wskazała, że wobec skarżącej wydana została również decyzja na zobowiązanie w podatku akcyzowym za 2006r. w łącznej wysokości 1.466.211 zł. W ocenie skarżącej egzekucja tak dużych należności spowoduje, że spółka zagrożona będzie upadłością i zwolnieniem z pracy zatrudnionych 8 osób. Ponadto w ocenie skarżącej okoliczności sprawy wskazują na wysokie prawdopodobieństwo wyeliminowania skarżonej decyzji z obrotu prawnego, a nadto, spowodować może w następstwie wymierne roszczenie odszkodowawcze względem Skarbu Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania, nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca nie wskazała konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Zawiera ono jedynie ogólnikowe stwierdzenie, iż wniosek został złożony w związku z istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, polegającej na prowadzeniu egzekucji, która może zagrozić upadłością i zwolnieniem zatrudnionych osób. Z tak lakonicznego uzasadnienia trudno wywnioskować jaką to "znaczną szkodę" wyrządzi skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji (wyegzekwowanie określonych decyzją należności). W ocenie Sądu nie została wykazana również druga przesłanka wstrzymania zaskarżonej decyzji, a to spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli skarga zostanie uznana za zasadną i zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, wyegzekwowana należność może zostać zwrócona. W niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo utraty wyegzekwowanego świadczenia. W świetle powyższych ustaleń, Sąd uznał iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło