I SA/Go 980/08
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2009-03-24
Skład orzekający: Stefan Kowalczyk, Dariusz Skupień, Alina Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego, pomimo podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących przedawnienia zobowiązania, błędu co do osoby zobowiązanego oraz naruszenia prawa do czynnego udziału w postępowaniu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Dyrektor Izby Skarbowej prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego określone w art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ani nie doszło do przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 1 i art. 118 § 2 ordynacji podatkowej. Zarzut naruszenia prawa do czynnego udziału w postępowaniu uznano za bezprzedmiotowy w kontekście postępowania egzekucyjnego.Stan faktyczny
Skarżący A.B. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Skarżący kwestionował zasadność prowadzenia egzekucji z uwagi na uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji dotyczącej spółki BB, podnosił zarzuty przedawnienia zobowiązania oraz naruszenia prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Organy administracji obu instancji odmówiły umorzenia postępowania, wskazując na brak przesłanek obligatoryjnego umorzenia i prawidłowość doręczeń oraz brak przedawnienia zobowiązań.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2009 r. skargi A.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.
Skarżący A.B. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].10.2008 roku nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] wydanej w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Z akt sprawy wynika że :
W dniu [...].02.2008 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuł wykonawczy nr [...] który obejmował zobowiązania podatkowe skarżącego wynikające z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2007 roku, wydanej w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania podatkowe BB spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2002 rok.
W tymże dniu tenże organ wydał również tytuły wykonawcze nr [...] wynikające z decyzji w / w organu z dnia [...].12.2007 roku, a dotyczących podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do września, oraz listopada 2002 roku i skierował je do wykonania.
Odpisy powyższych tytułów został doręczone skarżącemu w dniach 2.04.2008 roku i 7.05.2008 roku, a organ dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego. Zajęcie okazało się bezskuteczne.
W dniu [...].06.2008 roku skarżący wystąpił z żądaniem zaprzestania wykonywania czynności egzekucyjnych do momentu ponownego uzyskania ostatecznej decyzji, w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczącej spółki BB.
W uzasadnieniu wskazywał na brak podstaw do kontynuowania egzekucji z uwagi na uchylenie przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji dotyczącej podatku od towarów usług, a odnoszącej się do spółki BB.
Pismem z dnia [...].07.2008 roku skarżący doprecyzował iż organ decyzją z dnia [...].04.2008 roku anulował wszystkie decyzje niższych instancji.
Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...].07.2008 roku odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego wskazując, że nie zachodzi żadna z przesłanek obligatoryjnego umorzenia postępowania egzekucyjnego określonych w art. 59 § 1 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 poz. 1954 z zm./.
W uzasadnieniu wskazał iż w decyzji na którą powołuje się skarżący Dyrektor Izby Skarbowej orzekł o uchyleniu decyzji Dyrektora UKS z dnia [...].12.2007 roku w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie BB spółka z ograniczoną odpowiedzialnością a zakończonych ostatecznymi decyzjami z dnia [...].12.2004 roku. Podstawą uchylenia decyzji według organu były przyczyny formalne.
Decyzja powyższa jednakże nie uchyliła decyzji wydanych co do podatku dochodowego od osób prawnych, oraz podatku od towarów u usług, dotyczących spółki BB.
Organ wskazał również że po doręczeniu odpisów tytułów wykonawczych skarżącemu, nie wniósł on zarzutów co do postępowania egzekucyjnego.
Odpowiadając na zarzut nie doręczenia upomnienia dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych, wskazał iż doręczono je skarżącemu w dniu
24.01.2008 roku, a upomnienie dotyczące podatku od towarów i usług w dniu 7.03.2008 roku. W tym stanie rzeczy nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności egzekucji.
Pismem z dnia [...].08.2008 roku skarżący złożył odwołanie od powyższego postanowienia żądając uchylenia swojej odpowiedzialności za zobowiązania spółki i umorzenia postępowania egzekucyjnego w zakresie w/w należności.
Dyrektor Izby skarbowej postanowieniem z dnia [...].10.2008 roku utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie wskazując iż nie zaszły okoliczności uzasadniające umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Zdaniem organu, wbrew twierdzeniom skarżącego, upomnienie dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych doręczono zobowiązanemu w dniu 24.01.2008 roku, a co do podatku od towarów i usług w dniu 7.03.2008 roku.
Co do zarzutu naruszenia art. 70§1 ordynacji podatkowej organ wskazał iż termin płatności podatku dochodowego osób fizycznych upływał w 2003 roku i w związku z tym zobowiązanie to nie mogło ulec przedawnieniu.
W przypadku podatku od towarów i usług termin płatności podatku upływał w 2002 roku za poszczególne miesiące, a 5 letni termin przedawnienia został przerwany w dniu [...].05.2005 roku, poprzez zawiadomienie skarżącego o zajęciu rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonego z jej majątku, stosownie do art. 70§4 ordynacji podatkowej.
Nie uległo również przedawnieniu zobowiązanie podatkowe wobec skarżącego, jako osoby trzeciej odpowiedzialnej za zobowiązanie spółki, bowiem nie upłynął termin określony w art. 118§2 ordynacji podatkowej.
Jak wynika z akt sprawy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].112.2007 roku zostały skarżącemu doręczone w dniu [...].12.2007 roku, natomiast przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej przedawniają się z upływem 3 lat od końca roku kalendarzowego w którym została powyższa decyzja doręczona.
Ponadto w decyzji na którą powołuje się skarżący Dyrektor Izby Skarbowej orzekł o uchyleniu decyzji Dyrektora UKS z dnia [...].12.2007 roku w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania kontrolnego przeprowadzonego w firmie BB spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a zakończonych ostatecznymi decyzjami z dnia [...].12.2004 roku. Decyzja ta nie odnosiła się do wymagalności i zasadności w / w zobowiązań, a istotę sporu stanowiło to czy jest dopuszczalne wznowienie postępowania w sprawie wymiaru podatku wobec spółki BB.
Od powyższego postanowienia skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Skarżący zarzucił postanowieniu :
- obrazę prawa procesowego w tym art. 59 § 1 ust. 2,4,7 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 poz. 1954 z zm./, poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie,
- obrazę prawa procesowego w tym art. 10 ust. kpa poprzez uniemożliwienie skarżącemu czynnego prawa uczestniczenia w postępowaniu.
W uzasadnieniu skarżący wskazał że stanowisko organu co do tego iż nie zachodzą przesłanki z art. 59§ 1 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 póz. 1954 z zm./, jak również z art. 70§1 ordynacji podatkowej nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wskazał, dłużnikiem jest BB spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a nie skarżący. Natomiast kierowane pod adresem tej spółki decyzje wymiarowe nie były skarżone przez spółkę.
Skarżący w momencie wydania tych decyzji nie był członkiem zarządu tejże spółki bowiem złożył rezygnację, kora została przyjęta.
Nadto nie był poinformowany o toczącym się postępowaniu i tym samym została naruszona wyrażona w art. 10 ust. 1 kpa konstytucyjna zasada prawa do obrony.
Wobec powyższego wywiódł iż zachodzi przesłanka do umorzenia postępowania.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu wskazał że wydanie decyzji przez Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].04.2008 roku nie skutkuje brakiem podstaw do kontynuowania postępowanie egzekucyjnego.
Decyzja powyższa bowiem dotyczyła uchylenia decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].12.2007 roku, wydanej w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania kontrolnego przeprowadzonego w BB, które to postępowanie zakończyło się wydaniem ostatecznych decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].12.2004 roku, wydanych w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok i podatku VAT za kwiecień 2002 rok.
Uchylenie decyzji Dyrektora UKS z dnia [...].12.2007 roku pozostaje bez wpływu na wysokość jak i wymagalność obowiązku określonego tą decyzją.
Zdaniem organu brak jest podstaw do stwierdzenia okoliczności określonych w art. 59§ 1 pkt. 2 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 poz. 1954 z zm./, bowiem decyzja Dyrektora UKS z dnia [...].12.2004 roku, jak również decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2007 roku, wydanych w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej skarżącego za zobowiązania podatkowe spółki BB, nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.
Wymieniony zarzut naruszenia art. 59§1 pkt. 4 i 7 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 poz. 1954 z zm./ nie został przez skarżącego uprawdopodobniony.
Odnosząc się do nich organ wskazał iż spełniony został obowiązek upominawczy określony w art. 15§1 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 poz. 1954 z zm./, bowiem upomnienie dotyczące podatku dochodowego od 03* prawnych doręczono zobowiązanemu w dniu 24.01.2008 roku, a co do podatku od towarów i usług w dniu 7.03.2008 roku.
Nie znajduje cwnież uzasadnienia zarzut naruszenia art. 59 §1 pkt. 4 kfry został podniesiony dopiero w skardze. Brak jest podstaw do oceny iż zachodzi błąd co do osoby zobowiązanej bowiem jak wynika z tytuow wykonawczych nr [...] są one podstawą egzekucji skierowanej do majątku skarżącego, kfra jest osobą trzecią ponoszącą odpowiedzialność za zobowiązania spółki BB.
Skarżący nie jest ćwnież osobą należącą do katalogu oaćb określonych w art. 14 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj. Dz.U. z 2005 roku Nr 229 póz. 1954 z zm./.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 70 §1 ordynacji podatkowej organ wskazał iż termin płatności podatku dochodowego osób fizycznych upływał w 2003 roku i w związku z tym zobowiązanie to nie mogło ulec przedawnieniu.
W przypadku podatku od towaów i usług termin płatności podatku upływał w 2002 roku za poszczególne miesiące, a 5 letni termin przedawnienia został przerwany w dniu [...].05.2005 roku, poprzez zawiadomienie skarżącego o zajęciu rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym z jej majątku stosownie do art. 70§4 ordynacji podatkowej.
Nie uległo również przedawnieniu zobowiązanie podatkowe wobec skarżącego, jako osoby trzeciej odpowiedzialnej za zobowiązanie spółki, bowiem nie upłynął termin określony w art. 118§2 ordynacji podatkowej.
Jak wynika z akt sprawy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2007 roku zostały skarżącemu doręczone w dniu 24.12.2007 roku, natomiast przedawnienie zobowiązania wynikającego z decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej przedawniają się z upływem 3 lat od końca roku kalendarzowego w kfrym została powyższa decyzja doręczona.
Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 10 kpa organ uznał iż nie jest uprawniony do weryfikowania ustaleń zawartych w decyzjach wydanych w przedmiocie wymiaru zobowiązań podatkowych i badania prawidłowości prowadzonego w tych sprawach postępowania.
Natomiast kwestia odpowiedzialności skarżącego została rozstrzygnięta ostatecznymi decyzjami Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2007 roku, co do których skarżący nie wniósł odwołań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń, co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretował i nie naruszył zasad ustalania określonych faktów za udowodnione. Ponadto zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga może być uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czy też ewentualnie kwalifikowanych przyczyn określonych w art. 145§ 1 pkt 2 i 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Ocena sądu dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji.
W zakresie tak oznaczonej kognicji Sąd nie dopatrzył się wymienionych wyżej naruszenia prawa.
Skarżący nie zawarł w skardze uzasadnienia wskazanych zarzutów.
Jednakże odnosząc się do poszczególnych zarzutów zawartych w skardze należy wskazać iż zarzut naruszenia art. 59§1 pkt. 2 ustawy z dnia 17.06.1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji / tj, Dz.U. z 2005 roku Nr 229 poz. 1954 ze zm./ nie jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 59§ 1 pkt. 2 w / w ustawy postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony, lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał.
Skarżący wskazywał w wniosku, że wydanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].04.2008 roku skutkuje brakiem podstaw do kontynuowania postępowania egzekucyjnego.
Decyzją z dnia [...].04.2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].12.2007 roku wydanej w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania kontrolnego przeprowadzonego w BB.
Natomiast postępowanie kontrolne zakończyło się wydaniem ostatecznych decyzji przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].12.2004 roku w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok i podatku VAT za kwiecień 2002 rok.
Tak więc uchylenie decyzji Dyrektora UKS z dnia [...].12.2007 roku pozostaje bez wpływu na wysokość jak i wymagalność obowiązku określonego tą decyzją.
Brak jest również podstaw do uwzględnienia zrzutu określonego w art. 59§1 pkt. 4 w/w ustawy, który stanowi iż postępowanie egzekucyjne umarza się gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego lub gdy egzekucja nie może być prowadzona ze względu na osobę zobowiązanego.
Nie może ulegać bowiem wątpliwości że tytułu wykonawcze zostały wydane w stosunku do skarżącego na podstawie decyzji przenoszących na skarżącego odpowiedzialność za zobowiązania spółki BB, a skarżący, jak wskazał organ, nie należy do kategorii osób określonych w art. 14 w /w ustawy.
Nie zasadny jest również zarzut naruszenia art. 59§1 pkt. 7 w/w ustawy, który stanowi że postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne, albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu.
Jak wynika z akt sprawy skarżący otrzymał upomnienie odnoszące się do podatku dochodowego od osób prawnych w dniu 24.01.2008 roku i co do podatku od towarów i usług w dniu 7.03.2008 roku.
Nie istnieją również przesłanki do stwierdzenia jak wskazuje skarżący, iż nastąpiło przedawnienie zobowiązania.
Skarżący powołuje się, podnoszący powyższy zarzut na przepis art. 70 §1 ordynacji podatkowej, jako przepis kory został naruszony, jednakże w sprawie zastosowanie ma art. 118§2 ordynacji podatkowej.
Zgodnie z art. 118§2 ordynacji podatkowej, organ podatkowy może domagać się zapłaty wynikającego z niej zobowiązania przez okres 3 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym decyzję doręczono.
Jak wynika z akt sprawy decyzja o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania spółki BB została wydana w dniu [...].12.2007 roku, a doręczona w dniu 24.12.2007 roku.
Jak więc wynika z powyższego zobowiązanie wobec skarżącego nie przedawniło się.
Wskazać należy że decyzje co do podatku dochodowego od osób prawnych i co do podatku od towarów i usług zostały wydane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w dniu [...].12.2004 roku. Natomiast przedawnienie zobowiązania zgodnie z art. 70§1 następuje z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
Tak więc co do podatku dochodowego od osób prawnych przedawnienie rozpoczęło bieg od 1.01.2004 roku, bowiem termin płatności tego podatku upływał w 2003 roku. W tym stanie rzeczy zobowiązanie powyższe wobec spółki BB nie przedawniło się.
Natomiast bieg terminu przedawnienia co do podatku od towarów i usług rozpoczął bieg od dnia 1.01.2003 roku, jednakże w czasie biegu tego terminu został on przerwany w dniu [...].05.2005 roku poprzez zawiadomienie skarżącego o zajęciu rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym i rozpoczął bieg na nowo i nie uległ przedawnieniu.
Odnosząc się natomiast do naruszenia zasady braku zapewnienia skarżącemu udziału w postępowaniu kontrolnym, należy uznać ten zarzut za bezprzedmiotowy w niniejszym postępowaniu.
Jak zasadnie wskazał organ przedmiot tegoż postępowania nie obejmuje ewentualnych naruszeń dokonanych w innych postępowaniach w tym przypadku w postępowaniu odnoszącym się do ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych i podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło