I SAB/Go 1/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Z.G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić skarżącemu kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Z.G. reprezentowany przez doradcę podatkowego I.Ł. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług. Od powyższej skargi Z.G. uiścił wpis sądowy w kwocie 200 zł. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środka przewidzianego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania informacji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o jakim mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że wskazany środek nie został przez skarżącego złożony. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazał, że wielokrotnie w toku postępowania skarżący wskazywał organowi, iż jego działania, jako przewlekłe, nie zmierzają do rychłego załatwienia sprawy stanowiąc tym samym rażące naruszenie prawa (np. pisma z dni [...].01.2014r, [...].12.2014r, [...].01.2015r.) W opinii skarżącego wzywał on tym samym organ pozostający w zwłoce do podjęcia właściwych czynności zmierzających do faktycznego wyjaśnienia meritum postępowania, tj. do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z regulacją art. 52 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Po myśli art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Jak wskazuje § 2 ww. przepisu organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wnoszenie ponaglenia następuje bez pośrednictwa organu podatkowego, którego bezczynność jest kwestionowana. Ponaglenie należy zatem składać bezpośrednio do organu wyższego stopnia z pominięciem organu prowadzącego postępowanie, który uchybia terminom. Złożenie ponaglenia, oprócz tego, że może spowodować skutek w postaci wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy, może nieść za sobą informację o uchybieniach w pracy organu niższego stopnia (por. P. Pietrasz [w:] J. Brolik, R. Dowgier., L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, Ordynacja podatkowa, Komentarz, Teza 3 do art. 141, Lex 2013). Zauważyć należy, że terminy do wniesienia skargi przewidziane w art. 53 P.p.s.a. nie dotyczą skargi na bezczynność lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. Tym samym skargę taką można wnieść w każdym czasie, po wyczerpaniu przysługujących stronie środków zaskarżenia (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex, 2011, teza 3 komentarza do art. 53). Wobec powyższego warunkiem skutecznego wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania było uprzednie wniesienie przez skarżącego ponaglenia do organu wyższego stopnia a także jego rozpatrzenie przez właściwy organ. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. Dz. U. z 2011 r., nr 41, poz. 214) organem wyższego stopnia nad dyrektorami urzędów kontroli skarbowej jest Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej. W rozpoznawanej sprawie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do podania informacji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o jakim mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że wskazany środek nie został przez skarżącego złożony. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego wskazała, że wielokrotnie w toku postępowania skarżący wskazywał organowi, iż jego działania, jako przewlekłe, nie zmierzają do rychłego załatwienia sprawy stanowiąc tym samym rażące naruszenie prawa (np. pisma z dni [...].01.2014 r., [...].12.2014 r., [...].01.2015 r.) W opinii skarżącego wzywał on tym samym organ pozostający w zwłoce do podjęcia właściwych czynności zmierzających do faktycznego wyjaśnienia meritum postępowania, tj. do usunięcia naruszenia prawa. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego pisma nie stanowią ponaglenia w rozumieniu art. 141 Ordynacji podatkowej. Znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy pisma skarżącego z dnia [...] grudnia 2014 r. i [...] stycznia 2014 r. skierowane do Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej stanowią w istocie odpowiedź na wezwanie organu kontroli do przedłożenia stosownych dokumentów i udzielenia wyjaśnień. Skarżący w pismach tych kwestionuje zasadność przedmiotowych wezwań zaznaczając, że w jego opinii "działania organu świadczą o bezzasadnym przedłużaniu postępowania i podejmowaniu czynności nie mających wpływu na wyjaśnienie meritum sprawy, co rodzi przypuszczenie, iż jedyną przesłanką takiego prowadzenia sprawy jest przedłużenie terminu do zwrotu podatku VAT w kwocie wskazanej w deklaracji VAT-7 za m-c lipiec 2014 r. (pismo z dnia [...] stycznia 2015 r.) bądź też, że "wezwanie nie służy wyjaśnieniu sprawy, a jedynie dodatkowemu przesunięciu terminu zakończenia postępowania" (pismo z dnia 19 grudnia 2014 r.). Nadto na niewyczerpanie przez skarżącego środka przewidzianego w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej wskazuje również organ w odpowiedzi na skargę. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa skarga z uwagi na niewyczerpanie trybu wskazanego w art. 52 P.p.s.a. została wniesiona przedwcześnie i jako taka jest niedopuszczalna. Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.