I SAB/Go 11/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Specjalista Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2008 r. sprawy ze skargi TF S.A. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...]r. w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 1995r. odrzuca skargę. TF S.A., zwane dalej skarżącym, TF lub Spółką , w dniu 19 marca 2008r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., jednym pismem procesowym, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej podając tylko, że organ ten postanowieniami z dnia [...] stycznia 2006r. wszczął postępowania, w ramach których do dnia wniesienia skargi nie zostały wydane decyzje, pomimo upływu ustawowego terminu. Według skarżącego "Oznacza to, że Dyrektor Izby Skarbowej jest bezczynny". Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę z aktami oraz udzielił odpowiedzi na skargę, w której wnosił o oddalenie skargi i przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Jak wynika z akt sprawy oraz z treści odpowiedzi na skargę, TF w piśmie z dnia [...] grudnia 2005r. złożyło wniosek o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych decyzjami Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995r. Wymieniony wniosek obejmował między innymi decyzję dotyczącą VAT za lipiec 1995r. i bezczynności organu w postępowaniu w tym zakresie dotyczy niniejsza sprawa. W swoim wniosku o wznowienie postępowania jako podstawę tego wznowienia Spółka wskazała art.240 §1 pkt5 Ordynacji podatkowej, powołując się na nowe dowody w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1995r. Pismem z dnia 4 stycznia 2006r. organ wystąpił do WSA w Poznaniu o udostępnienie mu akt administracyjnych przekazanych temu Sądowi w związku z zaskarżeniem decyzji podatkowych w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995r. Wobec otrzymania negatywnej odpowiedzi z WSA w Poznaniu, pismem z dnia 6 lutego 2006r. Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomił Spółkę, iż wznowione postępowanie nie zostanie zakończone w terminie określonym w art.139 §1 Ordynacji podatkowej. Jako przyczynę niedotrzymania terminu podał brak akt administracyjnych sprawy, zalegających w WSA w Poznaniu (sygn. akt ISA/Po 1835- Strona 1 z 4 Sygn. akt l SAB/Go 11/08 1840/04). Nowy termin załatwienia sprawy organ określił następująco: "w terminie 30 dni od dnia otrzymania przez tut. organ akt z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu". Zwrot akt administracyjnych Dyrektorowi Izby Skarbowej nastąpił przy piśmie WSA w Poznaniu z dnia 12 lutego 2008r. (sygn. akt ISA/Po 1101/07, ISA/Po 1660-1664/07). Izba Skarbowa otrzymała te akta w dniu 14 lutego 2008r. Zawiadomieniem z dnia 17 marca 2008r. organ określił kolejny termin zakończenia postępowania do dnia 2 kwietnia 2008r, podając jako przyczynę niedotrzymania terminu "konieczność dalszej analizy przedmiotowych spraw, w tym w związku z wnioskiem Podatnika z dnia 27 lutego 2008r." (wniosek dotyczący połączenia przedmiotowego postępowania - wznowionego postanowieniem z dnia 4 stycznia 2006r, z postępowaniem dotyczącym tej samej decyzji podatkowej -wznowionym postanowieniem z dnia 26 listopada 2007r.). Z akt przekazanych przez Dyrektora Izby Skarbowej wynika ponadto, że po rozpatrzeniu ponaglenia TF z dnia [...] kwietnia 2008r. Minister Finansów wydał w dniu [...] maja 2008r. postanowienie nr [...], uznając owo ponaglenie za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę do sądu administracyjnego wnosi się pod określonymi warunkami . Regulują je przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , póz. 1270 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a. ) i Sąd rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada spełnienie tych przesłanek. W wyżej powołanej ustawie zostały przewidziane formalnoprawne warunki dopuszczalności skargi , do których należy m.in. wyczerpanie środków zaskarżenia . W myśl art.52 §1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art.52 §3 P.p.s.a.). Strona 2 z 4 Sygn. akt l SAB/Go 11/08 W przypadku skargi na bezczynność środkami zaskarżenia w rozumieniu art.52 §1 P.p.s.a. są zażalenie przewidziane w art.37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ponaglenie, o którym mowa w art.141 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 , póz. 60 ze zm.- zwanej Ordynacja podatkowa). Postępowanie podatkowe jest prowadzone przez właściwe organy na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, tak więc i w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej jako organu podatkowego prowadzącego postępowanie wznowieniowe, należało wyczerpać środki zaskarżenia, to jest złożyć ponaglenie na podstawie art.141 §1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten określa, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia. Środek powyższy w doktrynie i judykaturze jest traktowany jako szczególnego rodzaju środek zaskarżenia, skoro jego konsekwencją jest konieczność zajęcia przez organ wyższego stopnia, w formie prawem przewidzianej, stanowiska w kwestii zasadności zarzutu bezczynności. W świetle art.52 §1 P.p.s.a. nie budzi też wątpliwości, iż owo wyczerpanie środka zaskarżenia musi mieć cechę uprzedniości, co oznacza, iż ponaglenie nie tylko musi być złożone, ale i rozpatrzone przed wniesieniem skargi na bezczynność. W rozpoznawanej sprawie ma to o tyle znaczenie, że tryb ponaglenia został zrealizowany, niemniej nastąpiło to w dniu [...] maja 2008r, natomiast skarga na bezczynność została wniesiona [...] marca 2008r. W tej sytuacji wniesienie skargi było przedwczesne, a w konsekwencji przyjąć należało, iż nastąpiło bez wyczerpania środków zaskarżenia. Za taki środek zaskarżenia nie można też uznać pisma TF z dnia [...] stycznia 2008r., na które wskazał przedstawiciel skarżącego na rozprawie w dniu 17 lipca 2008r. Treść tego pisma, skierowanego bezpośrednio do Dyrektora Izby Skarbowej, nie zawierała bowiem żadnego wskazania co do konkretnych postępowań administracyjnych, a autor skoncentrował się przede wszystkim na wykazywaniu nieprawidłowości działania pracowników organów podatkowych "przez niedopełnienie obowiązków służbowych" i działanie na szkodę strony oraz Skarbu Państwa, w szczególności przez niedokonanie zwrotu "wielomilionowej nadpłaty" w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r. (sygn. akt SK 63/06). Ponadto należy mieć na względzie, że omawiane pismo nie mając charakteru ponaglenia, nie było też rozpatrywane w przepisanym trybie przez organ wyższego stopnia, zatem i w tym przypadku nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia w rozumieniu art.52 §1 P.p.s.a. Strona 3 z 4 Sygn. akt l SAB/Go 11/08 W tych okolicznościach skargę należało uznać za niedopuszczalną z powodu uprzedniego niewyczerpania środków zaskarżenia i w związku z tym na podstawie art.58 §1 pkt 6 P.p.s.a. odrzucić ją , co Sąd orzekł w sentencji. Strona 4 z 4