I SAB/Go 13/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w Z. w przedmiocie wznowienia postępowanie w sprawie podatku od towarów i usług za maj 2005r. postanawia 1. umorzyć postępowanie 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Z. na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SAB/Go 13/10 Uzasadnienie S.B. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej zarzucając naruszenie art. 121 § 1, art. 125 i art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej przez przekroczenie terminów do załatwienia sprawy podatkowej prowadzonej w wyniku wznowienia, na wniosek S.B., postępowania postanowieniem z [...] marca 2010 r. nr [...] żądając zobowiązania Dyrektora Izby Skarbowej do rozstrzygnięcia sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, ukarania dyscyplinarnego pracowników winnych niezałatwienia spraw w terminie oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca w uzasadnieniu skargi podała, iż Dyrektor Izby Skarbowej wznowił zakończone prawomocnymi decyzjami postępowania a następnie popadł w bezczynność. Dopiero na skutek ponaglenia wystosowanego przez stronę, za pośrednictwem Izby Skarbowej, do Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej zaczął podejmować czynności jednakże ograniczające się do wysyłania zawiadomień o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem zgromadzonym w postępowaniu, z czego skarżąca nie chciała korzystać, a następnie zawiadomień o przedłużeniu postępowań z powodu przekroczenia przez skarżącą terminów do zapoznania się z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie względnie o umorzenie postępowania w sprawie, stosownie do art.161 §1 pkt3 P.p.s.a. W uzasadnieniu organ podał m.in., że w dniu [...] czerwca 2010r., na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, została wydana kończąca postępowanie wznowieniowe decyzja Dyrektora Izby Skarbowej nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem doręczenia organowi skargi powstaje uprawnienie tego organu do dokonania autokontroli zaskarżonego działania lub bezczynności. W świetle przepisów postępowania sądowoadministracyjnego jest to jedyna możliwość podjęcia przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiono skargę do sądu. Podstawę prawną tego działania stanowi samoistnie art. 54 § 3 P.p.s.a., a jedyny warunek , jaki powinien być spełniony, to uwzględnienie przez organ skargi w całości. Uwzględnienie skargi na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. odnosi się także do skargi na bezczynność organów w przypadkach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a cyt. ustawy. Uwzględnienie w całości skargi na bezczynność w drodze autokontroli oznacza wydanie żądanego przez stronę aktu lub dokonanie żądanej czynności. Przyjąć przy tym należy, że organ administracji wydając akt lub dokonując czynności po wniesieniu skargi do sądu przyznaje , że pozostawał w bezczynności. Należy też mieć na względzie, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. W szczególności sprawa sądowaoadmnistracyjna przestaje istnieć na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli. Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie będzie już mógł uwzględnić skargi na zasadzie art. 149 P.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku aktywności organu po wniesieniu skargi przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej, po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność tego organu w postępowaniu wznowieniowym , zakończył to postępowanie wydaniem w dniu [...] czerwca 2010r. stosownej decyzji administracyjnej. Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność, gdyż uwzględnienie skargi przez Sąd w tym przypadku mogłoby wyrażać się jedynie w zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy przez wydanie w określonym terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie wznowieniowe. Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art.161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Teza powyższa wynika również z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela. Wobec powyższego, na podstawie cyt. wyżej art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Orzekając o zwrocie kosztów postępowania Sąd miał na uwadze okoliczność, że umorzenie postępowania w sprawie, jako bezprzedmiotowego wynikało z uznania, że wydanie przez wyżej wymieniony organ w dniu [...] czerwca 2010r., a więc po wniesieniu skargi na jego bezczynność, decyzji kończącej postępowanie wznowieniowe - jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi, o którym mowa w art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 w/w ustawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę 100 złotych, tj. zwrot poniesionych przez nią kosztów z tytułu wpisu od skargi.