I SAB/Go 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2010 r. sprawy ze skargi TF S.A. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie nadpłaty w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 1995 r. postanawia: 1. Umorzyć postępowanie w sprawie. 2. Oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania. W dniu [...] maja 2010r. skarżąca spółka – TF S.A. – złożyła za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie niezałatwienia sprawy o numerze [...] dotyczącej odwołania TF S.A. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec, sierpień i wrzesień 1995r. Złożenie skargi do Sądu poprzedzone zostało złożeniem w dniu 19 kwietnia 2010 r. do Ministra Finansów ponaglenia na niezałatwienie przedmiotowej sprawy. Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] maja 2010 r. wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania w sprawie, stosownie do art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. W dniu 7 września 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej w którym wniosła o umorzenie postępowania w przedmiocie wniesionej skargi z uwagi, iż organ w dniu złożenia skargi na bezczynność wydał decyzję w sprawie co do której zarzucono bezczynność. Jednocześnie skarżąca wniosła o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W zaistniałych okolicznościach należało umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Należy mieć na względzie, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tzn. gdy przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Wydanie aktu administracyjnego lub podjęcie czynności po wniesieniu skargi na bezczynność oznacza, że sąd nie będzie już mógł uwzględnić skargi na zasadzie art.149 P.p.s.a. Zgodnie ze wskazanym przepisem, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 §2 pkt1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W wyniku wydania przez organ decyzji przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w niniejszej sprawie jest bezczynność organu. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargą na bezczynność, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Wydanie stosownego orzeczenia przez organ administracyjny po wniesieniu skargi na bezczynność organu, a przed jej rozpoznaniem przez sąd, jest inną przyczyną bezprzedmiotowości w rozumieniu art.161 §1 pkt 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie należało przyjąć, iż Dyrektor Izby Skarbowej, po wniesieniu przez skarżącą skargi na bezczynność tego organu zakończył to postępowanie wydaniem w dniu [...] maja 2010 r. stosownej decyzji administracyjnej (data doręczenia decyzji stronie 2 czerwca 2010r.). Tym samym wystąpił skutek odnoszący się do istoty żądania skargi na bezczynność, gdyż uwzględnienie skargi przez Sąd w tym przypadku mogłoby wyrażać się jedynie w zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy przez wydanie w określonym terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie odwoławcze. Gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, właściwy organ wyda stosowny akt administracyjny, co do którego pozostawał w bezczynności, dane postępowanie sądowe wszczęte skargą na bezczynność organu, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. Teza powyższa wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63, którą Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni aprobuje. Wobec powyższego, na podstawie cyt. wyżej art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Odnośnie wniosku strony skarżącej o zwrot kosztów sądowych, należy wskazać, że skarżąca w niniejszym postępowaniu żadnych kosztów postępowania nie poniosła. Skarżąca postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 28 lipca 2010r. została zwolniona od wpisu od skargi. W niniejszej sprawie skarżąca nie była reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem czy też radcą prawnym. Skarżąca nie wskazała również aby jakiekolwiek inne koszty postępowania poniosła. Z uwagi na powyższe wniosek o zwrot kosztów postępowania należało oddalić jako bezzasadny. |Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Alina Rzepecka |Anna Juszczyk-Wiśniewska |Joanna Wierchowicz |