I SAB/Go 3/06

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2006-10-05

Skład orzekający: Krystyna Skowrońska-Pastuszko, Joanna Wierchowicz, Barbara Rennert

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie zwrotu kwoty nienależnie pobranej z tytułu kosztów egzekucyjnych jest dopuszczalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień lub innych aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Wniosek dotyczący zwrotu kosztów egzekucyjnych nie wymagał wydania przez organ egzekucyjny decyzji lub postanowienia, a zatem skarga na bezczynność w tym zakresie jest niedopuszczalna z powodu braku właściwości sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący A.P. złożył skargę na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w przedmiocie zwrotu kwoty powstałej w wyniku zawyżenia odsetek i kosztów egzekucyjnych za 1996 r. Skarżący domagał się zobowiązania organu do niezwłocznego rozstrzygnięcia sprawy. Organ w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że skarżący otrzymał pismo będące odpowiedzią na jego wniosek.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko(spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Asesor WSA Barbara Rennert Protokolant Asystent sędziego Aleksandra Kosiecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2006 r. sprawy ze skargi A.P. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w przedmiocie zwrotu należności powstałej w wyniku zawyżenia odsetek i kosztów egzekucyjnych za 1996 r. odrzuca skargę. A.P. w dniu 30 stycznia 2006 r. za pośrednictwem Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego wniósł skargę na bezczynność tego organu , wyrażającą się w niezałatwieniu wniosku skarżącego z dnia [...] listopada 2004 r. o zwrot kwoty "powstałej w wyniku zawyżenia odsetek i kosztów egzekucyjnych podczas egzekucji zaległości w podatku dochodowym za 1996 r." W swojej skardze A.P. wnosił o zobowiązanie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego do niezwłocznego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy . W uzasadnieniu skarżący przytoczył okoliczności związane z całym szeregiem działań podejmowanych przez niego, jak również z czynnościami podejmowanymi przez organ, odnoszącymi się przede wszystkim do postępowania podatkowego. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego wniósł o oddalenie skargi podając, że skarżący otrzymał pismo będące odpowiedzią na jego wniosek . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Rozpoznając sprawę Sąd w pierwszej kolejności badać musi dopuszczalność skargi . Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie . Z kolei art. 3 § 2 P.p.s.a. określa , iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach( art. 3 § 3 P.p.s.a.). Jak z powyższego wynika zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 . Zatem zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy przepisów P.p.s.a. zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Skarga na bezczynność organu jest pochodną dopuszczalności skargi na określone prawem formy działania organów administracji publicznej . Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd badał zatem czy wniosek skarżącego dotyczący zwrotu kwoty jego zdaniem nienależnie pobranej z tytułu kosztów egzekucyjnych wymagał wydania jednego z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Zauważyć należy , że w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) organ egzekucyjny w związku z wnioskiem z dnia 22 listopada 2004 r. nie był uprawniony ani obowiązany do wydania decyzji lub postanowienia, czego domagał się skarżący. Ustawa ta nie wprowadza w szczególności reguły, że koszty egzekucyjne ustalane są w formie postanowienia. Dodatkowo można wskazać , że stosownie do art. 168b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązany ma prawo dochodzić, na drodze cywilnoprawnej , odszkodowania od organu egzekucyjnego lub wierzyciela za szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej . Skoro Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego nie miał podstaw do tego, by wniosek skarżącego załatwić przez wydanie aktu administracyjnego, to i skargę na bezczynność w tym zakresie uznać należało za pozbawioną podstaw formalnoprawnych , więc niedopuszczalną z powodu braku właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie . W tej sytuacji skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało odrzucić , co Sąd postanowił w sentencji. asesor WSA sędzia WSA sędzia WSA Barbara Rennert Krystyna Skowrońska-Pastuszko Joanna Wierchowicz

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło