I SAB/Go 33/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżący K.B. pismem z dnia [...] października 2009 r. wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług za maj 2005 r. podnosząc, że postępowanie odwoławcze prowadzone jest przez Izbę Skarbową od dziesięciu miesięcy. W związku z tym, że wniesiona skarga nie była podpisana przez stronę, zarządzeniem z dnia 23 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia powyższego braku formalnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi, przez własnoręczne podpisanie skargi przez skarżącego lub przesłanie podpisanego odpisu skargi (w załączeniu przesłano kserokopię skargi). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 1 grudnia 2009 r. W zakreślonym przez sąd terminie powyższy brak formalny nie został uzupełniony. W piśmie z dnia [...] listopada 2009r., skierowanym za pośrednictwem Izby Skarbowej (wpływ do Sądu w dniu 30 listopada 2009 r.), strona skarżąca cofnęła wniesioną skargę podając, że bezczynność Izby Skarbowej została już rozstrzygnięta. Wskazano przy tym na niedopuszczalność skargi (art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi - mimo prawidłowego wezwania do ich usunięcia. Zgodnie z art.46 §1 tej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Za stronę, która nie może się podpisać, podpisuje pismo osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała. Ponadto, stosownie do brzmienia art.57 §1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie z dnia [...] listopada 2009 r. precyzowało zarówno braki formalne skargi, które należało usunąć (podpisanie skargi), jak również wskazywało termin w jakim należało tego dokonać oraz rygor, to jest konsekwencje, jakie będą grozić w razie niewykonania zarządzenia Sądu. Braki, o które wzywał Sąd miały charakter istotnych, bez ich usunięcia skardze nie mógł być nadany dalszy bieg. Odnosząc się z kolei do wniosku strony skarżącej z dnia [...] listopada 2009 r. dotyczącego cofnięcia skargi Sąd zauważa, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięciu skargi i w konsekwencji umorzenie postępowania sądowego (stosownie do brzmienia art.161 §1 pkt 1 P.p.s.a.) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne. W przypadku jednak zaistnienia przesłanki skutkującej odrzuceniem skargi, a taką przesłankę stanowi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. nieusunięcie w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, wniosek o cofnięcie skargi nie może zostać rozpoznany, a Sąd zobligowany jest taką skargę odrzucić. Mając powyższe na względzie, na podstawie wyżej powołanego art.58 §1 pkt 3 P.p.s.a., należało zatem orzec jak w sentencji.