I SAB/Go 33/10

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-04-04

Skład orzekający: Zbigniew Kruszewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w postępowaniu zakończonym prawomocnym umorzeniem jest zasadny, gdy nie toczy się żadne dalsze postępowanie odwoławcze?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) w postępowaniu, które zostało prawomocnie zakończone umorzeniem, jest bezzasadny, jeśli nie toczy się żadne dalsze postępowanie odwoławcze ani inne postępowanie po uprawomocnieniu orzeczenia. Strona nie ponosi kosztów sądowych po zakończeniu postępowania, a dostęp do akt i orzeczeń jest bezpłatny.
Stan faktyczny
S.B. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku. WSA w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie z powodu bezczynności organu, a postanowienie to stało się prawomocne. Następnie S.B. wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku z rzekomym wniesieniem skargi kasacyjnej przez Dyrektora Izby Skarbowej.
Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy (zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 4 kwietnia 2011 r. wniosku S.B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie odwołania od decyzji odmawiającej w całości uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku od towarów i usług za marzec 2005 roku postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej. Postanowienie, wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron, stało się prawomocne 17 lutego 2011 r. (postanowienie o stwierdzeniu prawomocności - k. 47v) 16 lutego 2011 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W piśmie z tego samego dnia wyjaśniła, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej przez Dyrektora Izby Skarbowej. Wniosek skarżącej podlegał oddaleniu z następujących przyczyn. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest postępowaniem o charakterze wnioskowym (art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Jest ono inicjowane wnioskiem, w którym strona wskazuje zakres żądanego prawa pomocy. Zakres ten jest wiążący dla sądu (lub referendarza sądowego). W niniejszej sprawie skarżąca oświadczyła, że jej wniosek dotyczy postępowania odwoławczego zainicjowanego skargą kasacyjną organu podatkowego. Jak jednak wynika z akt sprawy dyrektor izby skarbowej nie zaskarżył postanowienia z 15 grudnia 2010 r. Środka zaskarżenia przeciwko temu orzeczeniu nie wywiodła również sama skarżąca. Żądanie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia z kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym ze skargi organu podatkowego jest zatem bezprzedmiotowe. Z pisma skarżącej nie wynika też, by domagała się przyznania prawa pomocy w związku z którymś z postępowań toczących się po uprawomocnieniu orzeczenia kończącego postępowanie (np. dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej), co nakazywałoby rozważenie, czy w sytuacji majątkowej skarżącej żądanie przyznania prawa pomocy jest uzasadnione. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie, w jakim obejmuje żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadny także dlatego, że po zakończeniu postępowania skarżącej nie obciążają jakiekolwiek koszty sądowe. Odpisy wszelkich orzeczeń zapadłych w sprawie (włącznie z niniejszym) przysługują stronie bezpłatnie (art. 234 § 1 w zw. z art. 163 § 1 i 2 w zw. z art. 142 § 1 oraz a contrario z art. 141 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie skarżącej - jako stronie przysługuje prawo do nieodpłatnego przeglądania akt w siedzibie sądu (art. 12a § 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło