I SAB/Go 4/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi R.J. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przeprowadzenia czynności wyjaśniających postanawia: odrzucić skargę. R.J. pismem z [...] sierpnia 2017 r. wniósł skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przeprowadzenia czynności wyjaśniających. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, wskazując na jej niedopuszczalność z uwagi na niewyczerpanie w sprawie środków zaskarżenia. Na podstawie zarządzenia sędziego z 8 listopada 2017 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez konkretne wskazanie w terminie 7 dni, czy jej przedmiotem jest: 1/ bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego nieprawidłowości w zakresie powadzenia działalności rolniczej i przyznanych płatności J.K. i L.S. – J. czy też, 2/ bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i modernizacji Rolnictwa w przedmiocie prowadzenia lub zainicjowania postępowania w sprawie popełnienia przez J.K. i L.S. – J. czynu zabronionego (przestępstwa), pod rygorem uznania, że skarga dotyczy bezczynności Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w przedmiocie wszczęcia i przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego dotyczącego nieprawidłowości w zakresie prowadzenia działalności rolniczej i przyznania płatności J.K. i L.S. – J.. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wskazał, że jego skarga dotyczy bezczynności Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w zakresie przeprowadzenia czynności wyjaśniających popełnienia przestępstwa wyłudzenia dopłat unijnych za 2016 r. przez L.S. – J.. Następnie na podstawie zarządzenia sędziego z 7 grudnia 2017 r. skarżący został wezwany w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do wykazania: a) złożenia na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 2138 ze zm., dalej k.p.a.) w brzmieniu obowiązującym do 31.05.2017 r. zażalenia do organu wyższego stopnia – Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR lub b) złożenia na podstawie art. 37 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od 1.06.2017 r. ponaglenia do organu wyższego stopnia – Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR pod rygorem przyjęcia, że żaden z ww. środków zaskarżenia nie został wniesiony. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z [...] grudnia 2017 r. stwierdził: "dotyczy zażalenia do organu wyższego stopnia – Dyrektora Oddziału Regionalnego" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwana dalej P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W uzupełnieniu powyższego art. 52 § 2 P.p.s.a. wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b P.p.s.a.). Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Ponieważ organ w odpowiedzi na skargę wskazał na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, a w aktach administracyjnych nie znajduje się żadne pismo skarżącego, którego treść wskazywałaby na ponaglenie kierowane do organu wyższego stopnia, Sąd wezwał skarżącego do wykazania, że w istocie środek zaskarżenia w postaci czy to zażalenia czy ponaglenia do organu wyższego stopnia został przez niego złożony. W odpowiedzi skarżący nie przedłożył żadnego dokumentu, a jedynie stwierdził: "dotyczy zażalenia do organu wyższego stopnia – Dyrektora Oddziału Regionalnego" Wobec powyższych okoliczności Sąd stwierdził, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co czyni jego skargę niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia