I SAB/Go 5/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko(spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi TF S.A. ze na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień 1995r. postanawia umorzyć postępowanie. Strona skarżąca - TF S.A., zwana skarżąca, Spółka lub TF, pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego polegającą na niezałatwieniu w terminie sprawy oznaczonej nr [...]. Skarżąca domagała się zobowiązania Naczelnika Urzędu Skarbowego do załatwienia wyżej wymienionej sprawy w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku. Poinformowała także, że w dniu 15 listopada 2010 r. zostało przez nią wniesione ponaglenie do Dyrektora Izby Skarbowej. W piśmie z dnia [...] stycznia 2011r. będącym odpowiedzią na powyższą skargę na bezczynność organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej na dzień jej złożenia. Przedstawiając stan faktyczny sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że w dniu 12 października 2010 r. wpłynął wniosek TF o zwrot nadpłaty podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 1995 r. Z uzasadnienia wniosku wynikało, że sprawa dotyczy dwóch kwestii związanych z nadpłatą. Jedną z nich była wypłata dodatkowego oprocentowania zwrotów w dniach [...] lutego 1999r. oraz [...] sierpnia 2010r., dokonanych bez oprocentowania kwot nadpłat za okres zabezpieczenia. Natomiast druga kwestia dotyczyła zwrotu nadpłaty dokonanej w dniu [...] lutego 2010 r. , która w części ( co do kwoty 64.274,77 zł) nie uwzględniała, zdaniem skarżącej, oprocentowania w prawidłowej wysokości. Uznając, że sprawa ma bardzo skomplikowany charakter, wydanym w trybie art. 140 Ordynacji podatkowej zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2010 r. organ podatkowy określił nowy termin rozpatrzenia sprawy do 31 grudnia 2010 r. W nawiązaniu do ponaglenia złożonego przez Spółkę do organu wyższego stopnia w dniu [...] listopada 2010 r. organ podatkowy, któremu zarzucono bezczynność wskazał, że mimo tego ponaglenia skarżąca w dniu 2 grudnia 2010 r. uzupełniła swój wniosek z dnia [...] października 2010 r. przedkładając m.in. załącznik z wyliczeniem kwot odsetek od wskazanych przez stronę zaległości, z określeniem wartości stóp odsetkowych za okres od 1996 r. do 2010 r. Zdaniem strony przeciwnej dopiero zatem od 2 grudnia 2010 r. organ posiadał konkretny wniosek o nadpłatę ze wskazaniem okresu oprocentowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował także , że Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. uznał ponaglenie TF za nieuzasadnione. Podał jeszcze, że w dniu [...] grudnia 2010r. strona została zawiadomiona o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i z uprawnienia tego skorzystała w dniu 27 grudnia 2010 r. Na koniec organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2010 r. zawiadomił skarżącą o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do dnia 31 stycznia 2011 r. W konkluzji odpowiedzi na skargę stwierdził jeszcze, że skoro dopiero 2 grudnia 2010 r. podatnik uzupełnił swój lakoniczny wniosek a nadto organ podatkowy był zobligowany do zastosowania art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, to należy uznać, że organ ma obowiązek wydać stosowną decyzję do dnia 7 lutego 2011 r. i ten ustawowy termin zostanie dotrzymany. Po wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień 11 maja 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2011 r. , w uzupełnieniu odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania oraz zasądzenie od skarżącej na rzecz organu podatkowego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wniosek o umorzenie uzasadnił tym, że od [...] lutego 2011 r. nie istnieje przedmiot rozstrzygnięcia skargi albowiem została wydana decyzja administracyjna załatwiająca wniosek TF dotyczący kwietnia 1995 r. Obciążenia strony skarżącej kosztami postępowania organ domagał się na podstawie art. 208 P.p.s.a. twierdząc, że skarga została wniesiona całkowicie bezzasadnie. Na rozprawie w dniu 11 maja 2011 r. reprezentujący skarżącą Spółkę Prezes Zarządu M.I. oświadczył, że w niniejszej sprawie nie została wydana decyzja. Na poparcie powyższego okazał Sądowi noszący datę [...] maja 2011r. protokół zapoznania z materiałem dowodowym zebranym w sprawie oznaczonej nr [...]. W zaistniałej sytuacji Sąd odroczył rozprawę i celem wyjaśnienia ujawnionych istotnych rozbieżności co do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie wystąpił do organu o ustosunkowanie się na piśmie do twierdzeń TF zgłoszonych w dniu 11 maja 2011 r. na rozprawie. W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego na wezwanie Sądu poinformował, że wobec objęcia wnioskiem z dnia [...] października 2011 r. dwóch odmiennych kwestii, decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług za kwiecień 1995 r. W ten sposób został rozpatrzony wyżej wymieniony wniosek skarżącej odnośnie żądania stwierdzenia i zwrotu nadpłaty "w poprawionej wysokości" w związku z jej twierdzeniem, że dokonując w dniu [...] lutego 2010 r. zwrotu nadpłaty VAT za kwiecień i maj 1995 r. organ błędnie wyliczył oprocentowanie od kwoty 64.274,77 zł. (Za maj 1995 r. wydano odrębną decyzję z tą samą datą). Natomiast rozpatrzenie wniosku odnośnie żądania stwierdzenia i zwrotu "brakujących odsetek wraz z oprocentowaniem" związanego ze zwrotem w nieprawidłowej wysokości, zdaniem strony, nadpłaty VAT za kwiecień i maj 1995 r. dokonanej [...] lutego 1999 r. oraz [...] sierpnia 2010 r. (zwrot nie zawierał oprocentowania od kwoty 240.111,60 zł za cały okres, tj. od poboru środków do dnia 1 października 1997 r.) odbyło się w ramach postępowania prowadzonego w wyniku połączenia czterech wniosków strony , w tym wniosku z dnia [...] października 2010 r. w wyżej wymienionej części. Naczelnik Urzędu Skarbowego zakończył to postępowanie wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], w której odmówił stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za kwiecień 1995 r. (odrębnie wydał w tym samym dniu decyzję dotyczącą maja 1995 r.). Według organu skarżąca była świadoma powyższego "rozdzielenia" rozpatrywania jej wniosku z dnia [...] października 2010 r. Wynikało to jednoznacznie także z treści decyzji z dnia [...] lutego 2011 r. Podsumowując Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, że wniosek Spółki z dnia [...] października 2010 r. został rozpatrzony w całości poprzez wydanie następujących decyzji: - z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w zakresie punktu II wniosku, - z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w zakresie punktu I wniosku (m.in.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Sąd w pierwszej kolejności miał obowiązek uwzględnić stan sprawy istniejący na dzień jego orzekania w sprawie. Rozpoznając skargę na bezczynność organu sąd orzeka bowiem z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego sprawy ustalonego w dniu wydania orzeczenia (tak w zachowującej aktualność tezie NSA zawartej w postanowieniu z dnia 23 września 1986 r. , sygn. akt IV SAB 8/86 - ONSA 1896/2/50). Z dokonanych ustaleń wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego, którego bezczynność polegająca na niezałatwieniu w terminie sprawy określonej przez skarżącą "[...]" została zaskarżona, wydał w dniu [...] lutego 2011 r. decyzję nr [...], będącą , co wskazano w jej treści, wynikiem rozpatrzenia wniosku TF z dnia [...] października 2010r. Powyższych okoliczności strona skarżącą nie kwestionowała, zastrzegając jedynie, że decyzja z [...] lutego 2011 r. nie załatwia jej wniosku w całości. Nie podważa to jednak faktu wydania orzeczenia, co do którego organ pozostawał zdaniem Spółki w bezczynności. Niezupełność rozpatrzenia wniosku mogłaby stanowić ewentualną podstawę zarzutów odwołania, niemniej kwestia ta nie ma znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Wskazać tylko trzeba, że z dokonanych ustaleń wynika także, że część wniosku skarżącej z dnia [...] października 2010 r. została rozpatrzona odrębnie, po połączeniu z innymi wnioskami Spółki. W tym zakresie postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] maja 2011 r. nr [...]. Powyższych ustaleń skarżąca nie zakwestionowała. Z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a. , natomiast wynika, że gdy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu. Z taką sytuacją mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt, którego niewydanie było powodem złożenia skargi na bezczynność. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku nastąpiło zdarzenie, w którego następstwie zakończyła się sprawa sądowoadministracyjna co oznacza, że przed wydaniem orzeczenia przez Sąd wygasł przedmiot zaskarżenia. Takie rozumienie istnienia przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku skargi na bezczynność wynika z kolei z uchwały Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63. Zgodnie z tą uchwałą "przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku , gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności". W kontekście powyższego stan faktyczny sprawy jest bezsporny – po wniesieniu skargi na bezczynność ([...] grudnia 2010 r.), a przed wydaniem orzeczenia Sądu w sprawie tej skargi ([...] czerwca 2011r.) została wydana decyzja podatkowa (a właściwie decyzje podatkowe), co do której w ocenie skarżącej Spółki organ pozostawał w bezczynności. W tej sytuacji należało umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe. Mając powyższe na względzie, na podstawie cyt. przepisu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. ( - ) Alina Rzepecka ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Stefan Kowalczyk