I SAB/Go 9/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Protokolant Specjalista Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lipca 2008 r. sprawy ze skargi TF S.A. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą postępowania wznowionego postanowieniem z dnia [...]r. w sprawie podatku od towarów i usług za listopad 1995r. odrzuca skargę. TF S.A., w dniu 19 marca 2008r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w jednym piśmie procesowym, skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej podając, że organ ten postanowieniami z dnia [...] listopada 2007r. wszczął postępowania, w ramach których do dnia wniesienia skargi nie zostały wydane decyzje, pomimo upływu ustawowego terminu. Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomił stronę o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie, niemniej nie zasługują one na uwzględnienie z uwagi na ich niedopuszczalną lakoniczność i ogólnikowość. Wnosząc o stwierdzenie bezczynności organu oraz o wyznaczenie terminu załatwienia sprawy skarżący twierdził, że konsekwencją niewydania rozstrzygnięcia przez Dyrektora Izby Skarbowej jest pozbawienie podatnika prawa do sądowej kontroli decyzji. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał skargę z aktami oraz udzielił odpowiedzi na skargę, w której wnosił o oddalenie skargi i przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania. Jak wynika z akt sprawy oraz z treści odpowiedzi na skargę, TF w piśmie z dnia [...] października 2007r. złożyło wniosek o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych decyzjami Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 1995r. Wymieniony wniosek obejmował m.in. decyzję dotyczącą VAT za listopad 1995r. i kwestii bezczynności w postępowaniu w tym zakresie dotyczy niniejsza sprawa. W swoim wniosku o wznowienie postępowania skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r., sygn. akt SK 63/06, w którym orzeczono o niezgodności z Konstytucją art. 54 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2000r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 1995 r. W piśmie z dnia [...] stycznia 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej zawiadomił stronę, że wznowione postępowanie nie zostanie zakończone w terminie określonym w art.139 § 1 Ordynacji podatkowej. Nowy termin załatwienia sprawy został zakreślony do 28 lutego 2008r. Kolejnym zawiadomieniem z dnia 28 lutego 2008r. organ określił następny nowy termin zakończenia postępowania do dnia 2 kwietnia 2008r., prolongowany następnie do dnia 20 maja 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się pod określonymi warunkami. Regulują je przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz.1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność środkami zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. są zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ponaglenie, o którym mowa w art.141 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwanej dalej Ordynacją podatkową). Postępowanie podatkowe jest prowadzone przez właściwe organy na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, tak więc w sprawie, przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej, jako organu podatkowego prowadzącego postępowanie wznowieniowe, należało wyczerpać środki zaskarżenia - złożyć ponaglenie określone art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. Przepis ten określa, że na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie służy ponaglenie do organu wyższego stopnia. Środek ten w doktrynie i judykaturze jest traktowany jako szczególnego rodzaju środek zaskarżenia, skoro jego konsekwencją jest konieczność zajęcia przez organ wyższego stopnia, w formie prawem przewidzianej, stanowiska w kwestii zasadności zarzutu bezczynności (por. R. Hauser [w:] S. Babiarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Ordynacja podatkowa. Komentarz, Warszawa 2007, s. 538 i 539; także Ordynacja podatkowa. Orzecznictwo sądów administracyjnych w sprawach podatkowych pod. red. B. Dautera, Warszawa 2007, s. 417 i 418 i powołane tam orzeczenia). Z treści skargi, jak też z akt przekazanych przez organ nie wynika, by skarżący skorzystał w niniejszej sprawie z przysługującego mu środka w postaci ponaglenia, Podejmowane pewne czynności (fax z dnia [...] listopada 2007r., pismo z dnia [...] stycznia 2008r.) ze względu na ich treść i adresatów nie mogą być uznane za ponaglenie w rozumieniu wskazanego art. 141 Ordynacji podatkowej. Nadto dla realizacji trybu przewidzianego art. 52 § 1 P.p.s.a. wyczerpanie środka zaskarżenia musi mieć cechę uprzedniości, co oznacza, iż ponaglenie nie tylko musi być złożone, ale również rozpatrzone przed wniesieniem skargi na bezczynność. Z tych względów skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.