I SAB/Go 9/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odrzucić skargę. T.P., reprezentowana przez adwokata A.J., wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą do podania informacji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o jakim mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie, pod rygorem przyjęcia przez Sąd, że wskazany środek nie został przez skarżącą w sprawie złożony. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu ww. zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. W wymaganym terminie pełnomocnik skarżącej nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Nie udzielił też odpowiedzi czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie do organu wyższego stopnia. W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę, albowiem postępowanie, którego skarga dotyczyła zostało zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 141 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm.) na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do: 1) organu podatkowego wyższego stopnia; 2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi jeżeli jest ona niedopuszczalna z przyczyn innych niż określone w pkt 1-5 P.p.s.a., czyli również gdy została ona złożona bez zachowania wymogu określonego w art. 52 § 1 tej ustawy. Z kolei, stosownie do treści art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie wezwanie do podania informacji czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie, o jakim mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r., zatem ostatnim dniem terminu do którego skarżąca winna była uiścić wpis i złożyć stosowne wyjaśnienia był dzień 19 maja 2014 r. Jak wynika z zapisów w rejestrze opłat sądowych skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi wskazanej w sentencji niniejszego orzeczenia. Nie udzieliła również odpowiedzi czy ewentualnie kiedy złożono ponaglenie w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego, skargę, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało odrzucić. Jednocześnie Sąd pragnie wskazać, że cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas gdy, nastąpi wszczęcie postępowania (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A, Kabat, M Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie 4, s. 458). W rozpoznawanej sprawie skarga nie została skutecznie wniesiona bowiem pełnomocnik skarżącej nie uiścił w terminie należnego wpisu od skargi; nie złożył też wyjaśnień pozwalających przyjąć, że została ona wniesiona we właściwym trybie. W takiej sytuacji strona nie może skutecznie złożyć oświadczenia w przedmiocie cofnięcia skargi.