I SO/Go 1/17

Sygn. akt I SO/Go 1 /17 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 listopada 2017 r. wniosku G.B. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2017 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W piśmie z [...] września 2017 r. skierowanym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim G.B. wniosła o wstrzymanie – zgodnie z wyjaśnieniami jej pełnomocnika – wykonania decyzji Burmistrza Miasta z [...] czerwca 2017 r. [...] w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2017 r., które stało się wykonalne na skutek wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia o nr [...] z [...] września 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z [...] października 2017 r. wyjaśniło, że odwołanie strony od ww. decyzji Burmistrza Miasta, zostało rozpatrzone postanowieniem z [...] sierpnia 2017 r. o nr [...] stwierdzającym uchybienie terminu do jego wniesienia. Na ww. postanowienie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, która w drodze autokontroli została w całości uwzględniona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] września 2017 r. nr [...]. Odwołanie zaś skierowano do rozpoznania. W dniu 18 października 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga G.B. na postanowienie SKO z [...] września 2017r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania wraz odpowiedzią na skargę, w której organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na uwzględnienie przez niego skargi w całości. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Go 412/17. Postanowieniem z 16 listopada 2017 r. sygn. akt. I SA/Go 412/17 tut. Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania (przestał istnieć przedmiot zaskarżenia). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu podlega oddaleniu. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zw. dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak zwraca się uwagę w orzecznictwie, zwrot: "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Użyte w tych przepisach sformułowania "granice tej samej sprawy", i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W orzecznictwie wskazuje się, że chodzi tutaj o sprawę w ujęciu materialnym. O postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy będzie można zatem mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwałę NSA w składzie siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99 oraz postanowienia NSA: z 12 czerwca 2012r., II FZ 441/12; z 8 sierpnia 2013 r., I OSK 1651/13; z 24 lipca 2014 r., II OSK 624/14; z 10 października 2014 r., I OZ 828/14). W niniejszej sprawie skarżąca w dniu 13 września 2017 r. wniosła bezpośrednio do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji tj. decyzji Burmistrza Miasta z [...] czerwca 2017 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości na 2017 r. W tym samym dniu wniosła – za pośrednictwem organu – skargę do tut. Sądu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. W ocenie Sądu, brak jest podstaw prawnych do wstrzymania przez Sąd decyzji organu pierwszej instancji, gdyż nie mieści się ona w granicach skargi złożonej na postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienie odwołania. Nie zachodzi bowiem tożsamość przedmiotowa spraw, zatem aktu wydanego przez Burmistrza Miasta nie można było uznać za akt wydany w granica tej samej sprawy, sprawy zainicjonowanej skargą na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podkreślenia wymaga również, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą na ww. postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, zostało – jak wynika z akt o sygn. I SA/Go 412/17 – umorzone przez Sąd postanowieniem z 16 listopada 2017 r. z uwagi na uwzględnienie przez organ skargi w całości, co skutkowało bezprzedmiotowością postępowania sądowego. Niewątpliwe zdaniem Sądu jest natomiast, że udzielenie ochrony tymczasowej – jak wynika z brzmienie art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest możliwe tylko w razie wniesienia skargi do sądu. Skoro postępowanie zainicjowane skargą na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu zostało umorzone, to bezprzedmiotowe stało się również postępowanie wpadkowe w przedmiocie wstrzymania decyzji organu pierwszej instancji. Ponieważ jednak wniosek o wstrzymanie nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie, to brak jest podstaw do umorzenia postępowania nim wywołanego (por. B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2011 r., s. 213). Końcowo należy zwrócić uwagę, że skoro organ odwoławczy uwzględnił skargę strony w całości uznając, że odwołanie zostało wniesione w terminie i przekazał je do rozpoznania, to niezasadne są obawy skarżącej, że wykonana będzie decyzja, która nie była oceniona przez organ odwoławczy. Z tych wszystkich powodów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.