I SO/Go 52/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2015 r. wniosku W.H. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W.H. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 września 2013 r. sygn. akt I SA/Go 357/13 postanowił: 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi o wznowienie postępowania w części przekraczającej 200 zł; 2. ustanowić dla skarżącego adwokata; 3. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W.H., deklarując zamiar wniesienia skargi o wznowienie postępowania, wniósł w związku z tym o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczeń oraz dokumentów złożonych przez skarżącego wynika, że nie ma on majątku ani oszczędności. Ma 80 lat i mieszka oraz prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie utrzymują się z emerytur, których łączna suma wynosi 3.432 zł netto miesięcznie. Kwota ta obejmuje również wypłacany skarżącemu zasiłek pielęgnacyjny. Małżonkowie nie mają rachunków bankowych. Skarżący deklaruje, że całość dochodów jego i żony pochłaniają stałe wydatki związane z bieżącym utrzymaniem, w tym: na leki i leczenie. W tej sytuacji wniosek skarżącego okazał się w znacznej części zasadny. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przysługuje w razie wykazania, że osoba występująca z wnioskiem o jego przyznanie nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym konieczne jest zaś wykazanie, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Skarżący wykazał, że uzyskuje niewygórowane dochody i że z uwagi na podeszły wiek z związane z tym schorzenia ponosi wyższe niż przeciętne wydatki związane z koniecznym utrzymaniem. Stąd uznać należało, że nie stać go na poniesienie wynagrodzenia pełnomocnika dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Brak było jednak podstaw do zwalniania skarżącego od całości kosztów postępowania, ponieważ skarżący posiada stałe dochody, a uiszczenie przezeń 200 zł nie przekracza jego możliwości finansowych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 246 § 1 i 2 p.p.s.a.).