I SPP/Go 103/21

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2016 roku p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego od wpisu od skargi. K.D., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od ww. skargi w wysokości 3.830 zł, skarżący wniósł o zwolnienie go z obowiązku zapłaty ww. opłaty. W nadesłanym formularzu PPF podniósł, że nie posiada środków finansowych na pokrycie kosztów wpisu sądowego. Utrzymuje się z dochodów z prac dorywczych oraz wsparcia finansowego rodziny. Mieszka w domu należącym do córki, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, wierzytelności czy przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. W odpowiedzi na wezwania referendarza sądowego do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń pełnomocnik poinformował, że skarżący nie posiada rachunków bankowych. Otrzymuje dochód z umowy zlecenia (za ostatnie trzy miesiące w kwocie 274,50 zł miesięcznie) oraz od matki – I.D., w ramach pomocy finansowej, w kwocie około 1.000 zł miesięcznie, które w całości przeznacza na bieżące utrzymanie. Według oświadczenia jego wydatki wynoszą około 1.300 zł, w tym media około 500 zł i pozostałe wydatki 800 zł. Skarżący mieszka w domu należącym do jego córki i ponosi jedynie cześć opłat za energię i inne media. Jednocześnie pełnomocnik przedłożył potwierdzone za zgodność z oryginałem: kopię umowy zlecenia z dnia [...] listopada 2021r. oraz oświadczenie matki skarżącego – I.D. o finansowym wsparciu syna w bieżących wydatkach utrzymania, w zależności od bieżących potrzeb, udzielanym z dochodów z tytułu umowy o pracę i renty. Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 - dalej zwanej "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym - czyli takim o jaki wnioskuje skarżący - obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§4). Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym miejscu zauważyć należy, że sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego była już przedmiotem analizy w postępowaniu przed tutejszym Sądem w sprawach o sygn. akt I SPP/Go 113/20 i I SPP/Go 53/21. Zgodnie z dokumentami znajdującymi się w ww. aktach ustalono, że skarżący jest stanu wolnego, bez majątku. Mieszka w domu należącym do córki. Jego działalność gospodarcza została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej z dniem [...] grudnia 2018 r. Opłaty związane z utrzymaniem i wyżywieniem głównie ponosi rodzina, jedynie cześć z nich pokrywa sam skarżący z drobnych prac dorywczych. Skarżący nie posiada rachunków bankowych oraz pojazdów mechanicznych. Powyższe ustalenia pozostają aktualne w niniejszej sprawie bowiem ww. okoliczności nie uległy znacznej zmianie. Skarżący nadal jest bez majątku, bez oszczędności. Mieszka u córki. Utrzymuje się z pomocy finansowej otrzymywanej od matki oraz niewielkich dochodów z umowy zlecenia. Zasadne zatem jest zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, jedynej opłaty na obecnym etapie postępowania sądowego. Tym samym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.