I SPP/Go 114/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-09-23
Skład orzekający: Referendarz sądowy Damian Bronowicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?Ratio decidendi
Referendarz sądowy uznał, że skarżąca, będąca osobą starszą, ciężko schorowaną, z niskim dochodem w postaci emerytury, która jest częściowo zajęta przez komornika, powinna zostać zwolniona od kosztów sądowych. Oświadczenie skarżącej o stanie majątkowym, poparte dokumentami z akt administracyjnych, jednoznacznie wskazuje na niemożność partycypowania w kosztach procesu bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżąca I.L. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą umorzenia zaległości podatkowych. Do skargi dołączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na swój wiek (87 lat), ciężką chorobę, niską emeryturę jako jedyne źródło utrzymania, brak nieruchomości i oszczędności, a także wysokie koszty leczenia i utrzymania. Referendarz sądowy, analizując oświadczenie skarżącej i dokumenty z akt sprawy, uznał jej sytuację materialną za uniemożliwiającą partycypowanie w kosztach procesu.Rozstrzygnięcie
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I.L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych wraz z odsetkami za zwłokę postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.
I.L. złożyła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
Do skargi załączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W jego uzasadnieniu podniosła m.in., że ma 87 lat. Jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura. Mieszka sama. Jest ciężko schorowana co wiąże się z zakupem drogich lekarstw.
Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika ponadto, nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych prawa majątkowych, wierzytelności ani przedmiotów wartościowych.
Jej dochód w postaci emerytury wynosi 1111,25 zł. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wskazała: 220 zł - potrącane przez komornika, 138,68 zł – czynsz, 100,10 zł energia, 45 zł – gaz, 130 zł – ogrzewanie, 30 zł - telefon, 30 zł – koszty dojazdu do lekarzy, 250-300 zł – lekarstwa i leczenie, 300 zł – wyżywienie.
Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z kolei art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie referendarza, zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. Zawarte w formularzu PPF informacje znajdują odzwierciedlenie w aktach administracyjnych sprawy. Znajdują się w nich mi.in. kopia decyzji o waloryzacji emerytury wraz z informacją o zajęciu wierzytelności w trybie egzekucji administracyjnej (k. 25 akt administracyjnych), protokół o stanie majątkowym zobowiązanego (k. 54) oraz szereg zaświadczeń o stanie zdrowia i rachunków zakupu leków.
Wyżej wymienione oświadczenia skarżącej oraz dokumenty wskazują jednoznacznie, że znajduje się ona w sytuacji materialnej uniemożliwiającej partycypowanie w kosztach procesu.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło