I SPP/Go 12/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-03-12
Skład orzekający: Damian Bronowicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, która zataja informacje o swoim stanie majątkowym, może zostać uznana za niewykazującą swojej niezdolności do poniesienia tych kosztów?Ratio decidendi
Osoba fizyczna ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych musi wykazać swoją niezdolność do ich poniesienia bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatajanie informacji o stanie majątkowym, w tym próba ukrycia wpływów na konto bankowe, stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy, nawet jeśli wnioskodawca posiada pewne oszczędności, które mogą pokryć minimalne koszty postępowania.Stan faktyczny
R.B. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na status bezrobotnego. W trakcie postępowania wnioskodawca nie przedstawił pełnej dokumentacji dotyczącej swojego stanu majątkowego, a próby zatajenia wpływów na konto bankowe skłoniły sąd do dalszych wezwań. Ostatecznie sąd odmówił przyznania prawa pomocy.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy R.B.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2016 i 2017 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
R.B. złożył skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący jest od 5 lat jest bezrobotnym i nie posiada środków finansowych.
Z zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka wraz z żoną. Jest właścicielem domu o powierzchni 149m2 i wartości 280.000 zł oraz mieszkania o powierzchni 62m2. Posiada oszczędności w wysokości 7.000 zł oraz samochód osobowy. Nie posiada papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz innych niż samochód przedmiotów wartościowych. Wraz z żoną nie mają stałego źródła dochodu.
Wśród zobowiązań i stałych wydatków wnioskodawca wskazał: pożyczkę w wysokości 2.500 zł, czynsz 550 zł, media, prąd, telewizja, gaz – 200 zł miesięcznie.
Ponieważ treść ww. oświadczeń nie była wystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącego, wezwano go do przedłożenia:
- wyciągów ze wszystkich rachunków i lokat bankowych za ostatnie trzy miesiące – własnych oraz żony;
- odpisu rocznego zeznania podatkowego – własnego oraz żony;
- szczegółowego zestawienia kosztów miesięcznego utrzymania ze wskazaniem kwot przeznaczanych na konkretne cele oraz wskazanie źródeł ich finansowania;
- zaświadczenie o statusie bezrobotnego – własne oraz żony.
W odpowiedzi skarżący nadesłał:
- wyciąg z własnego konta bankowego;
- odpis rocznego zeznania podatkowego złożonego wspólne z małżonką;
- zestawienie kosztów utrzymania ze wskazaniem, że finansuje je z oszczędności i wierzytelności;
- zaświadczenie o statusie bezrobotnego.
Na nadesłanym wyciągu z konta bankowego wnioskodawca zamazał dwa przelewy przychodzące na łączną kwotę 10.862 zł., dopisując obok słowo "dłużnik". Jednak mimo próby zatajenia numeru rachunku, nadawcy oraz tytułu przelewu, możliwym było odczytanie, że środki te pochodziły od O. S.A. Ten sam nadawca był autorem przelewu z [...] stycznia 2019r. na kwotę 55,63, z tytułu "wypłata zysków".
W związku z powyższym wezwano wnioskodawcę do nadesłania:
- dokumentów stanowiących podstawę trzech przelewów na jego konto, dokonanych w dniu [...] stycznia 2019 r. oraz [...] listopada 2018 r. przez O. S.A. (np. kopie umów o członkostwo w funduszu inwestycyjnym, umów ubezpieczenia ochronnego, ubezpieczenia na życie i dożycie, itd.);
- wyciągu historii rachunku bankowego za okres od [...] listopada 2018 r. do [...] stycznia 2019 r., zawierającego czytelne tytuły ww. przelewów (nr wykupu, wypłaty zysków).
W odpowiedzi R.B. poinformował jedynie, że posiada dwie polisy O. na łączną kwotę 3.800 zł. Pieniądze te są przeznaczone wyłącznie na leki i rehabilitację, dlatego o tym nie wspominał.
Artykuł 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – powoływanej dalej jako P.p.s.a.), na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zawarty w art. 246 § 1 i 2 P.p.s.a. zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.
Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie wnioskodawca podjął działania mające na celu ukrycie jego rzeczywistej sytuacji majątkowej. Zamazanie nadawcy i tytułu dwóch przelewów na jego konto bankowe nie może być odczytane inaczej, jak próba ukrycia części zasobów finansowych. Pomimo wezwania, skarżący nie nadesłał kopii umów zawartych z O. S.A., dzięki którym możliwa byłaby ocena jego majątku.
Gołosłowne stwierdzenie przez wnioskodawcę, że są to dwie polisy na łączną kwotę 3.800 zł jest niewystarczające w kontekście jego wcześniejszych działań i zaniechań, wskazujących na brak chęci do wykazania czy jest w stanie ponieść pełne koszty postępowania.
Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, że skarżący posiada oszczędności w wysokości 7.000 zł, które w zupełności wystarczą na pokrycie jedynych niezbędnych kosztów postępowania, tj. wpisu od skargi w wysokości 100 zł.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło