I SPP/Go 153/19

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2020-01-21

Skład orzekający: sędzia WSA Jacek Niedzielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną?
Ratio decidendi
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych, ponieważ jej sytuacja materialna, charakteryzująca się niską emeryturą i znacznymi wydatkami, uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Sąd oparł się na oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na wcześniejszych orzeczeniach dotyczących tej samej strony, w których również przyznano jej prawo pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca E.S. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w przedmiocie określenia dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych. W uzasadnieniu wniosku podała, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.244,98 zł, a jej wydatki obejmują czynsz, media, telefon i inne koszty utrzymania. Sytuacja materialna skarżącej była już znana sądowi z innych postępowań.
Rozstrzygnięcie
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 21 stycznia 2020 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie określenia dochodu w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. E.S. złożyła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...]. Wraz ze skargą wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu swojego wniosku podniosła m.in., że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Z zawartego w urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.244,98 złotych. Wśród zobowiązań i stałych wydatków wskazała: czynsz (775,30 zł), energia elektryczna (60 zł), gaz (30 zł), telefon (36,60 zł), koszty leczenia (ok. 100 zł), ogródek (ok 15 zł), ubezpieczenie lokalu (12 zł). Sąd zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 – powoływanej dalej jako P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z kolei art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a określa przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja rodzinna i majątkowa skarżącej jest znana Sądowi z innych postępowań. Dla przykładu, w sprawach I SA/Go 30/19 czy też I SPP/Go 99/19 zwolniono skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca przedłożyła wówczas m.in. kopie decyzji o waloryzacji emerytury oraz o przyznaniu dodatku mieszkaniowego i energetycznego. Dokumenty te potwierdzały wysokość dochodu skarżącej. W ocenie Sądu, zasadne jest zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych także w niniejszej sprawie. Ze wskazanych oświadczeń wynika, że nadal znajduje się ona w złej sytuacji materialnej. Otrzymuje niewielką emeryturę, która pozwala na sfinansowanie jedynie podstawowych potrzeb. Nie jest zatem w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 4 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło