I SPP/Go 154/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.N. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K.N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2015 roku postanawia: zwolnić skarżącego od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. K.N., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2015 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100.000 zł skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem 4 lutego 2019 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania pomocy. Postanowienie to jednak, na skutek wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, zostało zmienione postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 marca 2019 r., którym zwolniono skarżącego od wpisu sądowego od skargi. W postanowieniu tym Sąd stwierdził, że z oświadczeń skarżącego złożonych w toku postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy, w tym zawartych w sprzeciwie wynika, że skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z trójką dzieci oraz partnerką. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, wierzytelności ani przedmiotów wartościowych. Majątek o wartości 115.000 zł w postaci udziałów w spółce M. został zajęty w toku postępowania egzekucyjnego. Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżącego wynosi 3.230,50 zł, a składa się na nie: wynagrodzenie partnerki skarżącego – 2.500 zł. oraz zasiłek dla bezrobotnych pobierany przez skarżącego w kwocie 730,50 zł. Rachunek bankowy skarżącego wykazuje saldo ujemne, natomiast z wyciągów rachunku bankowego jego partnerki wynika, że nie posiada ona oszczędności. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztu należnego wpisu do skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę K.N. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę kasacyjną. Z kolei w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, opiewającego na kwotę 50.000 zł, skarżący wniósł o zwolnienie z tej opłaty. W motywach uzasadnienia wniosku skarżący podniósł, że nie posiada środków wystarczających na wniesienie opłaty warunkującej dostęp do Sądu drugiej instancji. Oświadczył, że nie jest właścicielem żadnej nieruchomości ani ruchomości, nie ma oszczędności ani innego mienia. Zaznaczył, iż Konstytucja przewiduje każdemu prawo do dwuinstancyjnego postępowania sądowo-administracyjnego a prawo to nie powinno być reglamentowane czy uzależnione od wniesienia opłaty, gdy strona nie może jej uiścić. Skarżący podkreślił, że źródłem jego utrzymania była działalność gospodarcza M., która została zawieszona, a następnie wykreślona z rejestru przedsiębiorców CEiDG. Oświadczył, że do listopada 2018r. był zatrudniony w spółce N. otrzymując wynagrodzenie w wysokości 2.100 zł brutto, następnie w związku z wypowiedzeniem ww. umowy był bezrobotny i do czerwca 2019 r. otrzymywał zasiłek dla bezrobotnych. Od czerwca 2019 r. utracił to świadczenie, z uwagi na upływ czasu. Obecnie nie osiąga żadnych dochodów. Natomiast partnerka skarżącego – M.Z. obecnie jest na urlopie macierzyńskim (opiekując się rocznym synem) i otrzymuje 80 % wynagrodzenia. Jako miesięczny dochód netto skarżący wskazał 2500 zł, na który składają się: 80% wynagrodzenia za pracę jego partnerki i świadczenie 500+ na najmłodszego syna. Skarżący wskazał, że opłaty za mieszkanie, w którym mieszka z rodziną ponosi jego matka. Zaznaczył, że cały jego majątek pozostał w formie udziałów w M. sp. z o.o. jednakże nie ma on dostępu do składników tego majątku i są one bezwartościowe z punktu widzenia możliwości uiszczenia opłaty - wpisu 50.000 zł, bowiem udziały te zostały zajęte na skutek egzekucji podatkowej. Skarżący podniósł jednocześnie, że żaden bank nie udzieli kredytu bankowego osobie bezrobotnej celem uiszczenia wpisu od skargi. Zaznaczył także, że nie może zaciągnąć pożyczki hipotecznej, gdyż nie posiada majątku nieruchomego. Do wniosku skarżący załączył: kartę rejestracyjną bezrobotnego, decyzje Starosty Powiatu [...]: z [...] grudnia 2018 r. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną i z [...] czerwca 2019 r. o utracie przez skarżącego prawa do zasiłku od dnia [...] czerwca 2019 r., kartę rejestracyjną bezrobotnego,PIT-11 za 2018 r. M.Z., świadectwo pracy M.Z. oraz wyciągi z rachunków bankowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 245 § 1- § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Z kolei przepis art. 246 § 1 P.p.s.a wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie częściowym, czyli takim o jakie wnioskuje skarżący, następuje ono gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2 art. 246 § 1 P.p.s.a.). Oceniając sytuację finansową i majątkową przedstawioną przez skarżącego Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do zwolnienia go od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Przypomnieć należy, że ocena możliwości płatniczych skarżącego była już przedmiotem rozważań tutejszego Sądu bowiem już na wstępnym etapie postępowania skarżący wnioskował o przyznanie prawa pomocy. W konsekwencji postanowieniem z dnia 12 marca 2019r. tutejszy Sąd zwolnił skarżącego od wpisu od skargi. Obecnie, w ocenie Sądu, przedstawione przez skarżącego dokumenty i oświadczenia wskazują, że jego sytuacja majątkowa nie uległa poprawie a wręcz przeciwnie. Pogorszyła się. Skarżący w dalszym ciągu zamieszkuje z partnerką oraz trójką dzieci przy czym jego dochody uległy zmniejszeniu utracił bowiem prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Z przedstawionych przez skarżącego rachunków bankowych jego i jego partnerki wynika, iż uzyskiwane dochody w całości przeznaczane są na bieżące wydatki rodziny. Skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności, wierzytelności ani przedmiotów wartościowych. Nie ma dostępu do majątku w postaci udziałów w M. sp. z o.o. z uwagi na zajęcie egzekucyjne. Nadto obecna sytuacja życiowa i majątkowa skarżącego powoduje, iż nie ma on możliwości uzyskania pożyczki z instytucji bankowych. W tych okolicznościach żądanie od skarżącego uiszczenia kosztów sądowych w postaci wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, opiewającego na kwotę 50.000 zł, niewątpliwie prowadziłoby do uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 4 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.