I SPP/Go 61/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków L.K. i W.K. o ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L.K. i W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: ustanowić dla skarżących doradcę podatkowego. Skarżący zgodnie wnieśli o ustanowienie doradcy podatkowego. Z ich oświadczeń wynika, że są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują uczącego się syna. Są właścicielami domu mieszkalnego. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 3.103,12 zł oraz renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 712,75 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją. Należy zwrócić uwagę, że sytuacja wnioskodawców jest znana z urzędu, gdyż wielokrotne składali oni wnioski o przyznanie prawa pomocy w swoich licznych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem (m.in. sygn. akt I SA/Go 105/17, 213/17, 324/17, 329/17 342/17, 68/18, 341/18, 347/18, 349/18, 350/18, 476/18). W świetle oświadczeń skarżących oraz zgromadzonych dokumentów stwierdzić należy, że sytuacja materialna nie uległa większej zmianie. W sytuacji gdy strona jest już zwolniona orzeczeniem od kosztów sądowych (jak ma to miejsce w niniejszej sprawie) i składa wniosek o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego, żądanie to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przypadku skarżących, na obecnym etapie postępowania zasadne jest ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Z przedstawionych przez skarżących dokumentów oraz oświadczeń wynika, że nie mają oszczędności a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów. W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś po wydaniu wyroku przez sąd I instancji skarżącym może być niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.