I SPP/Go 63/21

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2021-06-25

Skład orzekający: Katarzyna Kołodziej-Kobierowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, osoba starsza i schorowana, prowadząca wspólne gospodarstwo domowe z żoną, posiadająca majątek, ale bez oszczędności i z wysokimi zaległościami podatkowymi spłacanymi ratalnie, spełnia przesłanki do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że poniesienie kosztów sądowych mogłoby narazić go na uszczerbek koniecznego utrzymania. Posiada niewielkie dochody, brak oszczędności, a bieżące wydatki, w tym spłata zaległości podatkowych, pochłaniają całość jego środków. W związku z tym, skarżący został częściowo zwolniony od kosztów sądowych.
Stan faktyczny
T.D. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący jest osobą starszą (82 lata) i schorowaną, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Posiadają mieszkanie, grunt i samochód, ale nie mają oszczędności. Utrzymują się z renty i emerytury, które są niewystarczające na bieżące wydatki i spłatę zaległości podatkowych.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. T.D. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Jednocześnie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z wniosku oraz przedłożonych przez skarżącego dokumentów wynika, że wraz z żoną prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Oboje są osobami starszymi (82 lata) i schorowanymi. Posiadają mieszkanie o pow. 61 m² wraz z garażem i pomieszczeniem gospodarczym, grunt o pow. 261 m² (obciążone hipoteką) oraz ponad dwudziestoletni samochód. Nie mają oszczędności. Utrzymują się z renty skarżącego w wysokości netto 1.604,73 zł oraz emerytury jego żony w wysokości netto 1.839,64 zł. Całość tych dochodów pochłaniają bieżące wydatki. Jednocześnie obciążają ich zaległości podatkowe (po 74.250 zł każdy z małżonków). Zaległość tę spłacają ratalnie, a miesięczne raty układu ratalnego wynoszą łącznie 400 zł. Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym - czyli takim o jaki wnioskuje skarżący - obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§4). Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza skarżący wykazał, że poniesienie kosztów sądowych mogłoby narazić go na uszczerbek utrzymania koniecznego. Z jego oświadczeń oraz złożonych dokumentów wynika, że nie ma oszczędności. Uzyskuje wraz z żoną niewysokie dochody, które - w świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego - nie są wystarczające do poczynienia jakichkolwiek oszczędności bądź wydatków niesłużących bieżącemu, koniecznemu utrzymaniu. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło