I SPP/Go 64/19

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.A. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność zabezpieczającą postanawia: odmówić zmiany postanowienia z 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SPP/Go 17/19. Postanowieniem z 4 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SPP 17/19 odmówiono przyznania prawa pomocy M.A. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku podniósł, że wpis sądowy w niniejszej sprawie jest jednym z wielu wpisów sądowych w sprawach toczących się obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim. Jego rachunki bankowe oraz wierzytelności zostały zabezpieczone przez organy egzekucyjne. Ponadto organy podatkowe przedłużyły terminy zwrotów podatku VAT. Zgodnie z zawartym w formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący mieszka sam, nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych ani wierzytelności. Prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi dochód w wysokości 4.500 zł netto miesięcznie. Wśród stałych zobowiązań i wydatków wnioskodawca wskazał: kredyty 20.480 zł, leasingi 13.795,43 zł oraz 5.559,41 euro, umowy dzierżawy 3.744 zł, energia elektryczna 450 zł, wynajem mieszkania 600 zł, ubezpieczenia pojazdów 3.850 zł, wynagrodzenia 16.918,81 zł, składki ZUS 7.422 zł, PIT-R 921 zł, koszty rozmów telefonicznych 2.160 zł, inne 25.000 zł. Łącznie: 95.341,24 zł oraz 5.559,41 euro. Do wniosku dołączono zarządzenie zabezpieczenia następujących składników majątkowych wnioskodawcy: 8 ciągników siodłowych, 4 naczep, samochodu osobowego oraz samochodu dostawczego. Ponadto, ze złożonych w sprawie o sygn. akt I SPP/Go 37/19 dokumentów wynika, że wnioskodawca nie jest żonaty. Nadesłane deklaracje podatkowej PIT-36L wskazują, że w 2017 r. prowadzona przez niego działalność zanotowała 21.478.701,38 zł przychodu przy 21.406.724,83 zł kosztów jego uzyskania. Z kolei zgodnie z porównawczym rachunkiem zysków i strat za okres od [...] stycznia do [...] grudnia 2018 r. przychody tej działalność ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów wyniosły 29.982.730,41 zł przy kosztach działalności operacyjne w wysokości 30.135.195,82 zł. Z kolei w styczniu oraz lutym 2019 r. wspomniane przychody wyniosły odpowiednio 2.137.236,29 zł i 1.871.662,60 zł, natomiast koszty 2.159.517,66 zł oraz 1.907.199,49 zł. Zgodnie z deklaracjami VAT-7 z grudzień 2018 r., styczeń i luty 2019 r. wnioskodawca dokonał dostawy towarów i usług w łącznej kwocie odpowiednio 2.112.202 zł, 2.084.236 zł oraz 1.871.803 zł. Z kolei nabył towary i usługi o wartościach odpowiednio 2.538.279 zł, 1.683.342 zł oraz 1.881.617 zł. Analiza wyciągów z rachunków bankowych wnioskodawcy wskazuje na wielomilionowe obroty jego działalności gospodarczej. Suma obciążeń jego rachunków bankowych prowadzonych w złotówkach (z wyłączeniem kwot przelewanych na własne rachunki) tylko w lutym 2019 r. wyniosła 2.443.887,61 zł. Z kolei uznania (z wyłączeniem kwot przelewanych z własnych rachunków) 2.452.166,31 zł. Suma środków finansowych zgromadzonych na wszystkich rachunkach bankowych wnioskodawcy na dzień [...] lutego 2019 r. wynosi 195.607,83 zł i 253,38 euro. Uzasadniając odmowę przyznania prawa pomocy wskazano m.in., że zestawienie kwoty wszystkich niezbędnych na chwilę obecną kosztów sądowych z sumą środków dostępnych na rachunkach bankowych wnioskodawcy (195.607,83 zł, 253,38 euro) prowadzi do wniosku, że poniesienie kosztów sądowych nie uszczupli jego majątku. Wyjaśnił również, że dla oceny zdolności płatniczych osoby prowadzącej działalność gospodarczą istotny jest osiągany przychód, nie zaś dochód. Kategoria przychodu wskazuje bowiem na to, z jakim efektem prowadzona jest działalność gospodarcza. Przedstawiona przez skarżącego dokumentacja wskazująca wysokość przychodów jakie osiągnął w ostatnich trzech miesiącach oraz skala wydatków jakie ponosi w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, pozwalała na ocenę, że skarżącego stać na opłacenie kosztów postępowania. Trudno bowiem uznać, że osoba przeznaczająca średnio 2.000.000 zł miesięcznie na zakup towarów i usług nie jest w stanie uiścić wpisów sądowych i opłat kancelaryjnych w łącznej wysokości 4.800 zł. Wspomniane wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie są jedynie pozycjami księgowymi. Z rachunków bankowych wnioskodawcy wynika bowiem, że dysponuje on środkami finansowymi, dzięki którym na bieżąco reguluje należności cywilnoprawne, np. dokonuje zapłat za faktury, płaci odsetki kredytów i raty leasingowe, które nie mogą mieć pierwszeństwa przed kosztami sądowymi. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowieniem z 4 kwietnia 2019 r. odmówiono przyznania prawa pomocy. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 14 maja 2019 r. W dniu 16 maja 2019 r. skarżący ponownie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zawarte w nim oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach jest tej samej treści co złożone 5 marca 2019 r., stanowiące podstawę ustaleń faktycznych postanowienia z 4 kwietnia 2019 r. Stosownie do art. 165 P.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Odnosząc treść tego przepisu do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że prawomocne postanowienie z 4 kwietnia 2019 r., odmawiające przyznania prawa pomocy, mogłoby zostać uchylone lub zmienione wskutek zmiany okoliczności sprawy, jednak przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć taką zmianę danych o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach skarżącego, że miałaby ona wpływ na ocenę wskazanych w art. 246 § 1 P.p.s.a. przesłanek przyznania prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący nadesłał formularz identycznej treści jak w sprawie o sygn. akt I SPP/Go 17/19 co oznacza, że okoliczności sprawy nie zmieniły się. Z uwagi na powyższe na podstawie art. 165 w zw. z art. 167 i art. 167a § 1 P.p.s.a. oraz art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.