I SPP/Go 89/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 grudnia 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 89/21 w sprawie ze skargi W.H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W.H. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2021 r. sygn. akt I SPP/Go 57/21 referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to, po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego sprzeciwu, zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 września 2021 r. W konsekwencji, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2021 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 maja 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 5 października 2021 r. (z.p.o. - k. 40 akt sądowych), jednakże nie uiścił on należnej opłaty. W piśmie z dnia [...] października 2021 r. skarżący ponownie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zarejestrowano pod sygn. akt I SPP/Go 89/21). Postanowieniem z dnia 26 października 2021 r. sygn. akt I SA/Go 227/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę. Sąd stwierdził, że Skarżący w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył co prawda wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych, jednakże jest to ponowny wniosek skarżącego w tym zakresie i nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Ponadto Sąd wskazał, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy na toczące się postępowanie ze skargi. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 23 listopada 2021 r. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2021 r., sygn. akt I SPP/Go 89/21 referendarz sądowy tutejszego Sądu umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz uznał, że rozpoznanie wniosku skarżącego z dnia [...] października 2021 r. o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Postępowanie jest obecnie prawomocnie zakończone, a skarżący nie jest zobowiązany do uiszczenia jakichkolwiek kosztów sądowych. Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. złożył sprzeciw od ww. postanowienia, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, że w momencie złożenia wniosku postępowanie nie było zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwanej: P.p.s.a.), rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przytoczonego przepisu wynika, że rolą Sądu jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2021 r. referendarz sądowy rozpoznał wniosek skarżącego w zakresie kosztów sądowych, powołując się na postanowienie Sądu z 26 października 2021 r. odrzucające skargę, z uwagi na brak wpisu sądowego, w którym Sąd stwierdził, że złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. W ocenie Sądu rozpoznającego w tym zakresie sprzeciw, rozstrzygnięcie referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jest rozstrzygnięciem prawidłowym. Jak słusznie wskazano zarówno w postanowieniu Sądu z dnia 26 października 2021 r. odrzucającym skargę oraz w zaskarżonym postanowieniu referendarskim z 13 grudnia 2021 r., brak było podstaw do rozpoznania wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Stało się to zbędne z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi, do którego skarżący był zobowiązany zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2021 r., którym to wezwano go do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 maja 2021 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Należy mieć na uwadze, że złożenie kolejnego wniosku w trakcie trwania postępowania nie przerywa biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej. Słusznie zatem uznano, że wobec prawomocnego zakończenia postępowania, zbędne stało się dalsze prowadzenie postępowania w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy prawidłowo przyjął zatem, że postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wymaganych na etapie skargi należało umorzyć na podstawie przepisu art. 249a P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 260 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.