I SPP/Go 94/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu strony skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 września 2019 r. sygn. akt I SPP/Go 94/19 w sprawie ze skargi I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. postanawia: odrzucić sprzeciw. I. spółka z o.o. (dalej również: Spółka, skarżąca, strona) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] maja 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za II kwartał 2013 r. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem z 24 września 2019 r. sygn. akt I SPP/Go 94/19 referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej Spółce prawa pomocy w zakresie wskazanym we wniosku. W uzasadnieniu stwierdził, że nie wykazała ona, że zdobycie funduszy w drodze dopłaty od wspólnika, chociażby w części, nie jest możliwe. Spółka nie wyjaśniła jaka jest rzeczywista sytuacja majątkowa jej wspólnika. Odpis ww. postanowienia został doręczony skutecznie pełnomocnikowi Spółki, drogą elektroniczną, dnia 26 września 2019 r. (UPD - k. 40 akt sądowych prawa pomocy). Od powyższego orzeczenia, pismem z [...] października 2019 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) skarżąca złożyła sprzeciw wnosząc o przyznanie pomocy prawnej w zakresie całkowitym lub częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 zd. pierwsze ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Stosownie zaś do treści art. 259 § 2 ww. ustawy, sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie, zaskarżone postanowienie referendarza sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącej Spółki 26 września 2019 r. Spółka w żadnym razie nie zakwestionowała prawidłowości i daty tego doręczenia, wykazanych w urzędowym poświadczeniu doręczenia (UPD - k. 40 akt sądowych prawa pomocy). Zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał w dniu 3 października 2019 r. Tymczasem sprzeciw Spółka wniosła 4 października 2019 r. (data stempla pocztowego - k. 58 akt sądowych), a więc z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.