I SPP/Go 96/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-09-13
Skład orzekający: Referendarz sądowy Damian Bronowicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym?Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co skutkuje odmową przyznania prawa pomocy. Obowiązek udowodnienia trudnej sytuacji majątkowej spoczywa na wnioskodawcy, a przedstawione przez niego informacje były niewystarczające i sprzeczne, co uniemożliwiło ocenę jego zdolności płatniczych.Stan faktyczny
Skarżący P.DW. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej i wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, twierdząc, że nie posiada dochodów ani majątku. Po wezwaniu do przedłożenia dodatkowych dokumentów, skarżący przedstawił niepełne informacje dotyczące swojej sytuacji finansowej, dochodów z prac dorywczych w Belgii, rozdzielności majątkowej z żoną, która jest bezrobotna, oraz posiadanych udziałów w spółce. Pełnomocnik skarżącego nie dostarczył wszystkich wymaganych dokumentów.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.DW. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2013 r. wraz z odsetkami oraz kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.
P.DW. złożył skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.
Do skargi załączył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniósł, że nie posiada dochodów oraz majątku, który mógłby spieniężyć i przeznaczyć na uregulowanie wpisu. Punkty od 6 do 11 formularza PPF (oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach) zostały wypełnione poprzez wpisanie słów "nie dotyczy" lub "brak".
Ponieważ treść ww. oświadczeń nie była wystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącego, wezwano jego pełnomocnika do przedłożenia dodatkowych dokumentów i informacji:
- dokumentu potwierdzający status bezrobotnego
- informacji czy skarżący jest żonaty, a w takim wypadku dokumentów potwierdzających źródło i wysokość dochodów żony skarżącego,
- wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych skarżącego oraz jego żony obejmujące okres ostatnich 3 miesięcy,
- odpisu rocznego zeznania podatkowego skarżącego oraz jego żony za rok 2018,
- informacji o kosztach utrzymania skarżącego z wyszczególnieniem kwot przeznaczanych na konkretne cele oraz o źródłach ich finansowani
- informacji o tytule prawnym do miejsca jego zamieszkania ze wskazaniem źródła finansowana wydatków z nim związanych.
W odpowiedzi skarżący poinformował, że: nie posiada statusu osoby bezrobotnej. Pozostaje w związku małżeńskim, z tym że posiada rozdzielność majątkową. Nie posiada rachunku bankowego. Nie składał rocznego zeznania podatkowego. Utrzymuje się z prac dorywczych i sezonowych na terenie Belgii i otrzymuje miesięczny dochód w granicach 350-700 Euro. Mieszka na stałe u przyjaciela, któremu odwdzięcza się pomocą. Na utrzymanie wydaje miesięcznie 400-600 Euro. Posiada udziały w spółce PHU L. sp. z o.o., jednakże udziały te są nic nie warte. Jego żona jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Opiekuje się ona swoimi rodzicami i w zamian za opiekę ma pełne utrzymanie. Jego żona nie ma żadnych obrotów na koncie, albo są to obroty minimalne. Wnioskodawca nadesłał również dokumenty potwierdzające rozdzielność majątkową oraz stan konta jego żony na dzień [...] września 2019 r.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podkreślić należy, że to po stronie osoby ubiegającej się o zwolnienie od ponoszenia kosztów postępowania leży obowiązek udowodnienia, że spełnia ona przesłanki przyznania prawa pomocy. Sąd czy referendarz sądowy rozpoznający wniosek w tym przedmiocie, nie może w sposób nieograniczony próbować ustalić rzeczywistej sytuacji majątkowej i rodzinnej wnioskodawcy. W niniejszej sprawie to skarżący powinien starać się wykazać, że jego sytuacja majątkowa jest rzeczywiście trudna, uniemożliwiająca poniesienie pełnych kosztów postępowania. Obowiązek ten powinien być dla skarżącego zrozumiały tym bardziej, że korzysta z usług profesjonalnego pełnomocnika.
Skarżący składał już wnioski o przyznanie prawa pomocy w sprawach o sygn. akt I SA/Go 349/17 oraz I SA/Go 348/17. Podobnie jak w wypadku tych postępowań, także w niniejszej sprawie, działania strony i jej profesjonalnego pełnomocnika ograniczają się jedynie do minimum czynności, dzięki którym można uznać, że odpowiadają na kierowane do nich wezwania. Nadesłany 22 sierpnia 2019 r. formularz PPF w żaden sposób nie obrazuje sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego. O ile zrozumiałym jest wpisanie słów "brak" w rubrykach dotyczących posiadanego majątku, to takie samo wypełnienie rubryki 11 – "Zobowiązania i stałe wydatki (np. [...] koszty ponoszone na mieszkanie, opłaty za media, koszty leczenia, rehabilitacji [...]" świadczy o niechęci do przedstawienia swoich rzeczywistych możliwości płatniczych.
Ponadto, treść formularza stoi w sprzeczności z późniejszym oświadczeniem skarżącego. Zgodnie z formularzem PPF skarżący, ani żadna z osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie osiąga dochodów. Natomiast z pisma skarżącego z [...] września 2019 r. wynika, że skarżący otrzymuje wynagrodzenie z prac sezonowych i dorywczych w wysokości 400-600 Euro, które w całości przeznacza na swoje utrzymanie. Z kolei w rubryce 7.2.2. formularza PPF wpisał "Brak" natomiast z oświadczenia wynika, że posiada udziały w spółce PHU L. sp. z o.o.
Zauważyć również należy, że pełnomocnik skarżącego nie nadesłał wszystkich dokumentów i informacji, o które został wezwany zarządzeniem z 27 sierpnia 2019 r. Nie sprecyzował jakie kwoty przeznacza na konkretne cele związane ze swoim utrzymaniem. Nie przedstawił ani wyciągów z kont bankowych żony skarżącego za okres 3 miesięcy (dokument z [...] dotyczy tylko stanu konta na konkretny dzień), ani odpisu jej zeznania podatkowego.
Zauważyć należy, że sytuacja finansowa osoby fizycznej pozostającej w związku małżeńskim nie może być oceniana w oderwaniu od możliwości płatniczych małżonka, a fakt istnienia pomiędzy małżonkami rozdzielności majątkowej małżeńskiej, a nawet nie prowadzenie przez małżonków wspólnego gospodarstwa domowego i pozostawania w separacji faktycznej nie stanowi okoliczności, w której to małżonka nie może pomóc w uiszczeniu kosztów postępowania.
Pomimo tej wiedzy i precyzyjnego wezwania skarżący nadal w sposób niezwykle oszczędny i niepełny informuje o sytuacji finansowej żony.
Skarżący nie poinformował również, że posiada w P. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS nr: [...]) 100 udziałów o łącznej wartości 50.000 zł.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że informacje uzyskane od strony skarżącej są niewystarczające do oceny czy spełnia ona przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Tym samym skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na tę ocenę wpłynęła również okoliczność, że nie jest to pierwsze postępowanie skarżącego w tym przedmiocie, a nadto korzysta on z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zatem nie mógł mieć trudności ze zrozumieniem treści formularza PPF oraz wezwania z 27 sierpnia 2019 r.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło