II SA/Go 1/09

Dnia 18 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L.-B. i W.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. A.L.-B. i W.B. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2008 roku nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło wydaną wcześniej w tym przedmiocie decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2008 r. znak [...], ustalającą warunki zabudowy na działkach nr [...]. Wnosząc skargę, skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2009 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony skarżącym dnia 15 stycznia 2009 r. (k. 19 i 20 akt). W wyznaczonym terminie skarżący złożyli wniosek o przyznanie im prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 marca 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od postanowienia tego skarżący wnieśli sprzeciw. Postanowieniem z dnia 20 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odmówił przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Od postanowienia tego skarżący wnieśli zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 2 września 2009 r., sygn. akt II OZ 728/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny m.in. zwrócił uwagę, iż w związku z nieuzupełnieniem przez skarżących braków Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy. Wydając postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy Sąd w istocie rozpatrzył wniosek merytorycznie. Po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny powyższego orzeczenia, zarządzeniem z dnia 16 października 2009 r. skarżący zostali wezwani do wykonania w terminie 7 dni zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2009 r. poprzez uiszczenie solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej A.L.-B. dnia 5 listopada 2009 r. Przesyłka adresowana do W.B. nie została podjęta przez adresata w terminie. Stosownie do treści art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., została ona pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 4 listopada 2009 r. W terminie otwartym do wykonania zarządzenia, tj. dnia 12 listopada 2009 r. skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego. Złożyli natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek obarczony był brakiem formalnym – nie został złożony na odpowiednim urzędowym formularzu, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2009 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania dołączony został formularz PPF ze stosownym pouczeniem. Wezwania zostały odebrane przez skarżących dnia 3 grudnia 2009 r. (k. 244, 245 akt). Termin do wykonania zarządzenia przez skarżących upłynął bezskutecznie z dniem 10 grudnia 2009 r. W terminie tym skarżący nie uzupełnili braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie go na odpowiednim formularzu PPF. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2009 r., z uwagi na nieuzupełnienie powyższego braku formalnego, wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania w oparciu o art. 257 i art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 239 pkt 4 p.p.s.a. obowiązku uiszczenia kosztów sądowych nie ma m.in. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (prawo pomocy) w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Z uwagi na to, iż skarżący nie złożyli skutecznie wniosku o przyznanie prawa pomocy, zwolnienie od kosztów sądowych nie zostało im przyznane. Nie obejmuje ich również żaden z przypadków wyłączenia obowiązku uiszczenia kosztów sądowych o charakterze przedmiotowym, wymienionych w art. 239 p.p.s.a., sprawa dotyczy bowiem warunków zabudowy, a więc zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Skarżący jako małżonkowie byli obowiązani solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego w tej wysokości, bowiem zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Z uwagi na to, iż skarżący nie uiścili w terminie należnego wpisu sądowego oraz nie zostało im przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, skargę w niniejszej sprawie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić.