II SA/Go 1004/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego oraz specjalnego zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia [...] września 2017 r. nr [...] przekazało do tut. Sądu skargę D.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], którą SKO utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W zarządzeniu z dnia 23 października 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał organ do nadesłania kompletnej skargi D.B. lub do potwierdzenia, iż skarga przesłana została w całości. W odpowiedzi na wezwanie organ pismem z dnia [...] października 2017 r. wyjaśnił, iż skarga jest kompletna. W związku z treścią oświadczenia organu z dnia [...] października 2017 r. i brakiem podpisu skarżącej, zarządzeniem z dnia 14 listopada 2017 r. wezwano D.B. do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne jej podpisanie pod rygorem odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369). W dniu 17 listopada 2017 r. strona odmówiła przyjęcia przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności, postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Jednym z tych wymogów jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W dniu 14 listopada 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez jej własnoręczne podpisanie pod rygorem odrzucenia. W dniu 17 listopada 2017 r. strona odmówiła przyjęcia przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi. Podejmując opisane powyżej działania, Sąd uczynił zadość obowiązkowi wyrażonemu w art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym zobowiązany jest udzielać stronom występującym w postępowaniu bez adwokata lub radcy prawnego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Wniesiona przez stronę skarga nie czyni zadość opisanym wyżej warunkom formalnym, bowiem skarżąca nie podpisała własnoręcznie skargi. W tych okolicznościach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., tj. z powodu nie uzupełnienia braków formalnych skargi, sąd postanowił skargę odrzucić.