II SA/Go 1013/09

Dnia 13 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.Z. i A.Z. o wyłączenie Sędziego WSA Mirosława Trzeckiego w sprawie ze skargi A.Z. i A.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek. A.Z. i A.Z. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 r. nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Naczelnika Gminy z dnia [...] sierpnia 1976 r. znak [...], orzekającej przymusowy wykup na własność Państwa nieruchomości rolnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego położonego we wsi [...], składającej się z działek o numerach [...], o powierzchni 2,19 ha, w części dotyczącej nieruchomości położonej w obrębie [...], oznaczonej numerem działki [...] o powierzchni 0,78 ha, zaś w pozostałym zakresie stwierdzono wydanie decyzji Naczelnika Gminy z dnia [...] sierpnia 1976 r. znak: [...] z naruszeniem prawa i nie stwierdzono nieważności tej decyzji w tym zakresie z powodu wywołania nieodwracalnych skutków prawnych. Postanowieniem z dnia 16 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę A.Z. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 r. nr [...], z uwagi na nieuiszczenie przez tego skarżącego wpisu sądowego. Do merytorycznego rozpoznania została przekazana skarga A.Z.. Wyrokiem z dnia 16 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę A.Z. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej A.Z. w dniu 20 października 2010 r. Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd stwierdził prawomocność powyższych orzeczeń kończących postępowanie, po czym odpisy tych orzeczeń ze stwierdzeniem prawomocności oraz aktami administracyjnymi sprawy zostały przesłane organowi administracyjnemu. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. (data wpływu do Sądu - 7 grudnia 2010 r.) A.Z. i A.Z. wnieśli o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy Sędziego WSA Mirosława Trzeckiego. Uzasadniając wniosek podali, iż zaszło nieporozumienie, bowiem sprawę należało rozpoznać w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnych. Nieruchomość wchodząca w skład spadku po ojcu skarżącej A.Z. ma wpisaną powierzchnię niezgodą z rzeczywistością, nadto nieprawidłowo zostali wpisani jej współwłaściciele. Dnia 8 grudnia 2010 r. Sędzia WSA Mirosław Trzecki, będący sprawozdawcą w niniejszej sprawie, złożył w oparciu o treść art. 22 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oświadczenie, iż pomiędzy nim a stronami postępowania w niniejszej sprawie nie zachodzi żaden stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Nadto nie zachodzą podstawy do wyłączenia go z mocy ustawy od rozpoznania niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Przepisy regulujące problematykę wyłączenia sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym zamieszczone zostały w rozdziale 5 działu l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmującym artykuły od 18 do 24. Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera wyliczenie przypadków wyłączenia sędziego z mocy prawa. Zgodnie z tym przepisem sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W ujęciu art. 19 p.p.s.a. przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności, dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Mogą to być wszelkie okoliczności, zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., SK 53/04, OTK-A 2005 nr 11, poz. 134). Wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. podlegać może sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008 nr 6, poz. 97 z glosą aprobującą A. Gomułowicza, OSP 2008 z. 11, s. 916 i nast.). Skarżący nie wykazali istnienia ani żadnej z okoliczności wskazanych w art. 18 § 1 p.p.s.a., ani też jakiejkolwiek innej okoliczności, z której mogłaby wynikać jakakolwiek wątpliwość co do braku bezstronności w niniejszej sprawie dotychczasowego sędziego sprawozdawcy. Na istnienie tego rodzaju przesłanki nie wskazuje również treść oświadczenia złożonego przez sędziego na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku skarżący przytoczyli jedynie argumentację świadczącą ich zdaniem o błędnym, nieprawidłowym rozpoznaniu sprawy przez Sąd. Tego rodzaju argumentacja może być powoływana w skardze kasacyjnej od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Na marginesie należy jednak zwrócić uwagę, że wspomniane wyżej orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stały się już prawomocne (postanowienie o odrzuceniu skargi - 30 października 2010 r., wyrok -20 listopada 2010 r.) co oznacza, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało już zakończone. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.