II SA/Go 1020/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Go 1020/16 w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Go 1020/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. uznał się niewłaściwym miejscowo w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oraz przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania wymienionej sprawy. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie, które postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił w związku z nieuzupełniniem przez skarżącą braku formalnego zażalenia poprzez złożenie dwóch jego odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem. Następnie postanowieniem z dnia 25 maja 2017 r. tutejszy Sąd odrzucił zażalenie M.W. z dnia [...] maja 2017 r. wniesione od postanowienia z dnia [...] kwietnia 2017 r., jako złożone z uchybieniem terminu. Kolejnym pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. M.W. złożyła zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 25 maja 2017 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2017 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty skarżąca wezwana została do usunięcia w tym samym terminie braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie dwóch odpisów zażalenia własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, także pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca w/w wezwania doręczona została skarżącej skutecznie w dniu 20 lipca 2017 r. Wpis od zażalenia uiszczony został w dniu 31 lipca 2017 r. (polecenie przelewu – k. 84). Jednocześnie w dniu 31 lipca 2017 r. do Sądu wpłynęły dwa odpisy zażalenia, nadane w urzędzie pocztowym w dniu 27 lipca 2017 r. (pieczęć nadania na kopercie – k. 88). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 sierpnia 2017 r. skarżąca wezwana została do wykazania w terminie 7 dni daty uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w szczególności poprzez nadesłanie dowodu dokonania przez nią wpłaty lub przelewu kwoty wpisu sądowego na rachunek bankowy tutejszego Sądu, pod rygorem ustalenia daty uiszczenia wpisu w oparciu o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Przesyłka zawierająca w/w wezwanie została zwrócona jako dwukrotnie awizowana i nieodebrana. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału uznał ją za doręczoną z dniem 21 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku zażalenia – pod rygorem jego odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2017 r. skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, ze wskazaniem na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu został doręczony skarżącej skutecznie w dniu 20 lipca 2017 r. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku upłynął w dniu 27 lipca 2017 r. Jednakże jak wynika z akt sprawy, a w szczególności z dowodu polecenia przelewu (k.84) wpis uiszczony został przez skarżącą dopiero w dniu 31 lipca 2017 r., a zatem cztery dni po upływie terminu do wykonania nałożonego na nią obowiązku. Sąd podkreśla, iż tygodniowy termin wskazany w przepisach na uiszczenie wpisu jest terminem ustawowym i Sąd nie ma możliwości rozpoznania skargi w sytuacji, gdy strona uchybiła temu terminowi. Dodać należy przy tym, iż w myśl w art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, a zatem traktuje się ją jakby w ogóle nie została dokonana. Z powyższych względów na podstawie przepisu art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.