II SA/Go 103/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.D. i A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi S.K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów wynagrodzenia za podjęte czynności w ramach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r. oddalił skargę B.D. i A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 marca 2012 r. w sprawie II SA/Go 103/12, przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka na pełnomocnika skarżących wyznaczyła adwokata S.K. (pismo ORA z dnia [...] marca 2012 r. - k. 45 akt sprawy). W dniu 30 maja 2012 r. pełnomocnik skarżących złożył oświadczenie o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku. W piśmie tym, przekazanym także do wiadomości skarżących, adwokat S.K. uzasadnił swoją odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej, a nadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, iż nie zostały one pokryte w żadnej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści pisma pełnomocnika skarżących z dnia 24 maja 2012 r. wynika jednoznacznie, iż pełnomocnik domaga się zasądzenia kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej jako "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA sygn. akt OSK 93/04 z dnia 15 czerwca 2004 roku, ONSAiWSA 2004/2/23). Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego wyżej rozporządzenia wynosi 240 zł. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 22 grudnia 2004 r, OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż z przedmiotowej opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi wynika, że adwokat S.K. przekazał ją skarżącym. Uwzględniając podjęte przez pełnomocnika strony skarżącej czynności związane z przystąpieniem do postępowania oraz opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, w związku z okolicznością, iż nie brał on udziału w postępowaniu przed sądem l instancji, Sąd uznał za zasadne, przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. w kwocie 120 złotych. Zasądzone koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.