II SA/Go 105/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.D. i A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi I.R. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 14 marca 2012r. oddalił skargę B.D. i A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 16 marca 2012r. przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata I.R.. W dniu [...] kwietnia 2012r. pełnomocnik skarżących wystosował opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku. W piśmie tym, przekazanym także do wiadomości skarżących, adwokat I.R. uzasadniła swoją odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej, a nadto wniosła o zasądzenie kosztów sporządzenia opinii, oświadczając, iż nie zostały one pokryte ani w całości ani też w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści pisma pełnomocnika skarżących z dnia [...] kwietnia 2012r. wynika jednoznacznie, iż pełnomocnik domaga się zasądzenia kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004r., sygn. akt OSK 93/04, Lex nr 125777). Stosownie bowiem do przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmują także stawkę za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Stawka ta za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej, która zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego wyżej rozporządzenia wynosi 240 zł. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 720/04, Lex nr 156687, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając, czy pomoc prawna została udzielona, może poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż z przedmiotowej opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi wynika, że adwokat I.R. przekazała ją skarżącym. Uwzględniając podjęte przez pełnomocnika strony skarżącej czynności związane z przystąpieniem do postępowania oraz opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, w związku z okolicznością, iż nie brał on udziału w postępowaniu przed sądem l instancji, Sąd uznał za zasadne, przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, w wysokości 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. w kwocie 120 złotych. Zasądzone koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.