II SA/Go 1053/15

Dnia 29 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 24 września 2015 roku nr XIX/98/2015 w przedmiocie wyboru ławników na kadencję 2016 – 2019 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. A.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Nr XIX/98/2015 Rady Miejskiej z dnia 24 września 2015 r. w sprawie wyboru ławników na kadencję 2016 – 2019. Wnosząc skargę skarżąca nie uiściła wpisu sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2015 r. A.K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł – stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia, został doręczony dnia 12 stycznia 2016 r. (k. 17 akt), skarżąca odebrała je osobiście. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Wobec treści zawartych w skardze zarzutów należało poddać analizie przedmiot skargi A.K.. Skarżąca zarzuciła bowiem Radzie Miejskiej, iż organ ten bezzasadnie odmówił jej przymiotu nieskazitelnego charakteru, stanowiącego jeden z ustawowych wymogów, jakie powinien spełniać ławnik. Stanowisko Rady Miejskiej w tym zakresie zostało przedstawione w uzasadnieniu uchwały z dnia 29 października 2015 r. nr XXI/112/2015 stanowiącej odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże z uwagi na utrwalone i niekwestionowane w orzecznictwie sądowym stanowisko, iż na uchwałę rady gminy stanowiącą odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z 30 listopada 2006 r., II OSK 1724/06, LEX nr 927591, postanowienie WSA w Łodzi z 24 września 2015 r., III SA/Łd 899/15, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl) Sąd przyjął, iż skarga A.K. została wniesiona na uchwałę Nr XIX/98/2015 Rady Miejskiej z dnia 24 września 2015 r. w sprawie wyboru ławników na kadencję 2016 – 2019. Wprawdzie skarżąca nie wskazała wprost w treści skargi, że została ona wniesiona na tę uchwałę, jednak o takim jej zakwalifikowaniu zadecydowało po pierwsze to, iż w poprzedzającym skargę wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] października 2015 r. skarżąca wskazała datę i numer tej uchwały, po drugie w skardze kwestionuje fakt nie wybrania jej przez Radę Miejską na ławnika na kadencję 2016 – 2019, o czym jak wynika z akt sprawy, Rada rozstrzygnęła uchwałą Nr XIX/98/2015 z dnia 24 września 2015 r. Po trzecie wreszcie, do skargi załączyła odpowiedź na swoje wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przy czym zarówno wezwanie jak i odpowiedź organu dotyczyły wymienionej uchwały Rady Miejskiej z dnia 24 września 2015 r. Przechodząc do omówienia przyczyny odrzucenia skargi w niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, iż postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skargi skutecznie wniesionej. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest m.in. wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 17 akt) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został prawidłowo doręczony skarżącej dnia 12 stycznia 2016 r. Termin do wykonania zarządzenia rozpoczął zatem swój bieg od dnia 13 stycznia 2016 r. i upłynął zatem bezskutecznie z dniem 19 stycznia 2016 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie skarżącej prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.