II SA/Go 107/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w sprawie ze skargi S Sp. z o.o. na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie gospodarowania odpadami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. S Sp. z o.o., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie gospodarowania odpadami. Jednocześnie Spółka wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego albowiem zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa. Wskazała, że wstrzymanie wykonania zarządzenia ma na celu ochronę interesów skarżącego, nie narazi strony na nieuzasadnione koszty związane z wykonaniem zarządzenia, a organowi pozwoli zweryfikować złożone zastrzeżenia do protokołu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba ze ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy przy tym pamiętać, iż ciężar dowodu spoczywa w tym przypadku na wnioskodawcy, który powinien uprawdopodobnić, że w jego sprawie spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich uprawdopodobnienie w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Dlatego tak ważne jest poparcie wniosku twierdzeniami, tezami oraz dokumentami uprawdopodabniającymi zasadność uwzględnienia wniosku. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku. Wnioskodawca, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie przywołał jakiejkolwiek argumentacji, która odnosiłaby się wprost do zaskarżonego zarządzenia i nałożonego obowiązku. Poza wyrażeniem przekonania, że wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego powinno zostać wstrzymane, bowiem zostało ono wydane z naruszeniem prawa, a także wskazaniem, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma na celu ochronę interesów skarżącego, co nie narazi strony na nieuzasadnione koszty związane z wykonaniem zarządzenia, a organowi pozwoli zweryfikować złożone zastrzeżenia do protokołu, wnioskodawca nie podniósł żadnych merytorycznych argumentów, których istnienie pozwalałoby na uznanie, że wykonanie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego narazi go na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu argumenty przywołane przez wnioskodawcę mają charakter ogólnikowy i nie zostały poparte żadnymi dowodami. Ponadto o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej nie może świadczyć zarzut wydania zarządzenia z naruszeniem prawa, bowiem dotyczy on merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia nie może być zastąpiona merytoryczną oceną zaskarżonego aktu z punktu widzenia jej legalności lub nawet przypuszczeniami co do tej oceny. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.