II SA/Go 1071/13

Dnia 22 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a : przyznać ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi A.Ł.-Ł. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 16 stycznia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę J.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W postępowaniu tym skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, ustanowionego na zasadzie prawa pomocy – adwokata A.Ł.-Ł.. Na rozprawie dnia 16 stycznia 2014r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek pełnomocnika skarżącego zasługiwał na uwzględnienie. Wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a. Stosownie do przepisu § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą w sprawach innych aniżeli wymienione w pkt 1 a) i b) tego przepisu 240 zł. Kwotę tę, zgodnie z § 2 ust. 3 wskazanego wyżej rozporządzenia, należy podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Jednocześnie pełnomocnik złożył wniosek wymagany przepisem § 20 wskazanego rozporządzenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. należało orzec jak na wstępie.