II SA/Go 1073/13

Dnia 14 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wyższej Szkoły [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w sprawie egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania "tytułu wykonawczego z dnia [...] nr [...]", "postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] r.", "czynności zajęcia rachunku bankowego dłużnika". Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego (nr [...]) utrzymał w mocy zaskarżone przez Wyższą Szkołę [...], postanowienie Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] lutego 2013r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytuły wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. Na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca wniosła skargę do tut. Sądu (data wpływu: 9 grudnia 2013 r.), w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania "tytuły wykonawczego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...]", "postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r.", oraz anulowanie "czynności zajęcia rachunku bankowego dłużnika". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Ogólna zasada dotycząca wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wyrażona w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., stanowi, iż wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd może wstrzymać w drodze postanowienia wykonanie aktu lub czynności organu administracji, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W związku z powyższym wniosek skarżącej o wstrzymanie wszystkich czynności związanych prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym, w tym tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę jego prowadzenia, a także wszystkich czynności egzekucyjnych należało uznać jako bezzasadny, albowiem przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Sąd jednakże nie ma kompetencji by w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymać całe postępowanie administracyjne, czy jak w niniejszej sprawie egzekucyjne. Przepis ten daje jedynie podstawę do wstrzymywania poszczególnych czynności lub aktów wydanych w rozpatrywanej sprawie. Zauważyć przy tym należy, że postanowienie wydane przez wierzyciela w sprawie zgłoszonych przez dłużnika zarzutów, jest rozstrzygnięciem, które niejako zapada poza zakresem postępowania egzekucyjnego – nie jest wydawane przez organ egzekucyjny, prowadzący postępowanie egzekucyjne. Oznacza to, iż pomiędzy skarżonym w niniejszej sprawie aktem a aktami wydawanymi w postępowaniu egzekucyjnym nie zachodzi tożsamość podmiotowa, co wyklucza w tej sytuacji zakwalifikowanie czynności postępowania egzekucyjnego, jako czynności (lub aktów) wydanych w granicach sprawy objętej kontrolą Sądu w niniejszej sprawie. Organem egzekucyjnym jest bowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego. Jednocześnie podkreślić należy, że właściwym z kolei do rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych jest w myśl art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – organ sprawujący nadzór nad egzekucją i dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu. Zauważyć należy, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2013r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wstrzymał – na podstawie art. 35 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) – postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec Wyższej Szkoły [...] na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. do czasu rozpatrzenia zarzutu. Nadto na marginesie niniejszych rozważań zaznaczyć należy, iż wstrzymanie wykonania dotyczy tych aktów z zakresu administracji publicznej i czynności, które podlegają wykonaniu. Z kolei zaskarżone przez Szkołę postanowienie nie należy do grupy aktów nakazujących stronie wykonanie obowiązku lub dokonanie czynności, a zatem nie nadaje się do wykonania i nie korzysta z przymiotu wykonalności. Sąd nie może zatem wstrzymać wykonalność również zaskarżonego postanowienia. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.