II SA/Go 1074/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2017 r. wniosku Z.S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] września 2017 r. Z.S. (Skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego P.F., wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (w skrócie: "SKO") wymienioną w sentencji postanowienia. Wśród wniosków procesowych skargi, skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniono obawą wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków polegających na "trwałym pozbawieniu możliwości zarobkowania". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu wynikają dwie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, mianowicie wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu. Postępowanie dotyczące wstrzymania wykonania jest jednak postępowaniem toczącym się na wniosek strony. Dlatego ciężar przedstawienia okoliczności stanowiących o spełnieniu ustawowych przesłanek wstrzymania obarcza ten podmiot, który domaga się uzyskania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ów ciężar rozumie się jako obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, tak aby przedstawić sądowi, nieznającemu sytuacji strony i nie posiadającemu kompetencji do badania z urzędu sytuacji wnioskodawcy, spójny i niewątpliwy stan faktyczny uzasadniający konkluzję o wystąpieniu którejś z przesłanek wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, jak również możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. np. post. NSA z dnia 20 lipca 2015 r. II FZ 542/15, post. WSA w Krakowie z 9 września 2015 r. I SA/Kr 1247/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl - w skrócie: "CBOSA"). W ocenie Sądu Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania wydanej dla niej decyzji. Wniosek o wstrzymanie, obok przytoczenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., zawierał bowiem wyłącznie hasłowe wskazanie na wiązaną z wykonaniem decyzji SKO obawę trwałego pozbawienia możliwości zarobkowania, ze wskazaniem, iż skarżący jest instruktorem nauki jazdy. Skarżący jednak nie tylko nie udokumentował istnienia wskazywanych przesłanek, lecz nawet nie podał konkretnych danych i informacji świadczących o tym, że rzeczywiście wykonanie decyzji może prowadzić do skutków o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. O niebezpieczeństwie ich wystąpienia nie przekonuje ogólne i niekonkretne stwierdzenie o obawie utraty dochodów. Skarżący nie wskazał w szczególności na okoliczności, które uniemożliwiają mu podjęcie pracy innej niż jako instruktor nauki jazdy. Wobec braku w oświadczeniu Skarżącego takich informacji niemożliwe było niewątpliwe ustalenie w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację Skarżącego oraz czy nie spowoduje dla niego następstw o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym Sąd uznał, że skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił uwzględnienia jej wniosku w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.