II SA/Go 1081/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka - Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki garażu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] października 2013 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2013r. znak: [...], którą nakazano J.P. rozbiórkę blaszanego garażu o konstrukcji stalowej i wymiarach około 5,1 x 3,35 m, położonego na działce ewid. [...]. Na powyższą decyzję organu II instancji skargę wniósł J.P.. Jednocześnie skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub skutki trudne do odwrócenia, pismem z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżący wskazał, iż w jego ocenie trudne do odwrócenia skutki rozbiórki wystąpiłyby uwagi na fakt, iż przywrócenie stanu poprzedniego, a wiec sprzed rozbiórki, mogłoby nastąpić dopiero po dłuższym czasie i przy dużym nakładzie sił i środków finansowych. Wskazał, iż w wyniku rozbiórki cześć elementów konstrukcji może ulec zniszczeniu lub uszkodzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 , określanej dalej jako p.p.s.a ) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia ( por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione ( por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05 ). Zdaniem Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Niewątpliwym jest, że wykonanie decyzji administracyjnej nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Zgodzić się należy ze stanowiskiem skarżącego zawartym w piśmie uzupełniającym wniosek, iż przywrócenie stanu poprzedniego wiązać się będzie w takiej sytuacji z dużym nakładem pracy i środków finansowych. Istnieje bowiem znaczne prawdopodobieństwo, iż w wyniku rozbiórki obiektu, elementy jego konstrukcji ulegną uszkodzeniu lub nawet zniszczeniu i w konsekwencji nie będą nadawały się do powtórnego wykorzystania. Wykonanie zaskarżonej decyzji, tak istotnie ingerującej w byt spornego obiektu budowlanego, może mieć zatem realny i znaczący wpływ na sytuację finansową skarżącego, co stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe, Sąd - na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.- orzekł jak w sentencji.