II SA/Go 1096/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 24 grudnia 2012 roku do Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga E.R., w której skarżąca wskazała, iż odwołuje się od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W skardze nie wskazano daty oraz numeru zaskarżonej decyzji administracyjnej, jak również nie zawierała ona własnoręcznego podpisu skarżącej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2011r. wezwano E.R., został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, a w szczególności czy skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012 r. nr [...], a także poprzez własnoręczne podpisanie skargi. Jednocześnie skarżąca została pouczona, że nie uzupełnienie w/w braków w wyznaczonym terminie skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone w dniu 9 stycznia 2013 r. Pomimo upływu z dniem 16 stycznia 2013 r. zakreślonego terminu skarżąca nie uzupełniła w/w braków formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest zawsze obligatoryjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Sąd bada, czy wniesiona skarga odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego, określonym w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako "ppsa"), a także wymogom formalnym skargi, określonym w art. 57 ppsa. Jednym z istotnych wymogów formalnych skargi, jako pisma procesowego, jest zaskarżonej decyzji, poprzez precyzyjne określenie daty jej wydania, numeru oraz organu, który go wydał (art. 57§ 1 pkt 1 ppsa), a także własnoręczne podpisanie skargi (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.). Powyższy brak uniemożliwia nadanie skardze biegu, bowiem nie wiadomym jest jakiego aktu administracyjnego dokładnie dotyczy, a ponadto nie został podpisany przez stronę, co pozbawia go charakteru skutecznego oświadczenia woli strony. Z takim brakiem mamy do czynienia w przypadku skargi E.R.. W konsekwencji koniecznym było wdrożenie przez przewodniczącego trybu przewidzianego w art. 49 § 1 ppsa. Zgodnie z tym przepisem jeżeli wskutek niezachowania warunków formalnych, pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni. Wezwanie o uzupełnienie stwierdzonych braków zostało doręczone zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. za pośrednictwem dorosłego domownika – K.S. ( córki adresata) w dniu 9 stycznia 2013 r. Termin do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi upłynął w dniu 16 stycznia 2013 r. Jednakże w tym terminie nie uzupełniono, stosownie do wezwania, braków formalnych wniesionej skargi. W związku z tym należy stwierdzić, że mimo wezwania, braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, co uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa skarga.. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.