II SA/Go 110/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Gminy z dnia [...]r., nr XXI/65/2004 w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych oraz umieszczanie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej i obiektów budowlanych nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] stycznia 2010r. Prokurator Okręgowy, działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 5, art. 50 § 1 i art. 53 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985r. o prokuraturze (Dz.U. Nr 21, poz. 206 ze zm.), zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. uchwałę nr XXI/65/2004 Rady Gminy z dnia [...] listopada 2004r. w sprawie wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych oraz umieszczanie w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej i obiektów budowlanych nie związanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam, w części obejmującej § 5 tejże uchwały. Prokurator Okręgowy, zarzucając uchwale istotne naruszenie art. 94 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w zw. z art. 40 ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w zaskarżanej części. Odpowiadając na skargę, pismem z dnia [...] lutego 2010r., Rada Gminy poinformowała, iż uchwałą z dnia [...] lutego 2010r. nr XXXIII/156/2010 Rada zmieniła § 5 zaskarżonej uchwały nr XXI/65/2004 z dnia [...] listopada 2004r. W związku z dokonaną przez Radę Gminy zmianą, pismem z dnia [...] lutego 2010r. Prokurator Okręgowy cofnął swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę, zaś cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać tę czynność procesową za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. Sąd zważył, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą ww. przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, a zatem wola skarżącego – Prokuratora Okręgowego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 ppsa skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego stanowi przesłankę umorzenia postępowania. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.