II SA/Go 1103/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej J.R. kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] Prezydent Miasta odmówił J.R. przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania stałej opieki nad ojcem P.S. od [...] września 2020 r. do [...] października 2022 r. W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] września 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło ww. decyzję Prezydenta Miasta i przyznało w pkt 1 J.R. świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad ojcem P.S.: ppkt 1) od dnia [...] września 2021 r. w wysokości 1.971 zł, ppkt 2) w latach następnych – w wysokości, która zostanie określona przez ustawodawcę oraz przyznał składki na ubezpieczenie zdrowotne, emerytalne i rentowe (pkt 2 i 3 decyzji). Na powyższą decyzję J.R., reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o uchylenie, zobowiązanie organów do przyjęcia oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu Sądu wydanym w niniejszej sprawie. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z uwzględnieniem skargi w całości i wydaniem w trybie art. 54 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 329, dalej p.p.s.a.) decyzji z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...]. W decyzji tej organ uwzględnił skargę J.R. w ten sposób, że uchylił decyzję SKO z dnia [...] września 2021 r., nr [...] oraz decyzję Prezydenta Miasta z [...] lipca 2021 r., nr [...] i przyznał J.R. świadczenie pielęgnacyjne na czas określony od dnia [...] września 2020 r. do dnia [...] października 2022 r. w wysokości 1830 zł w roku 2020, w wysokości 1971 zł w roku 2021 r, a w latach następnych w wysokości, która zostanie określona przez ustawodawcę, z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad ojcem P.S. SKO przyznało również składki na ubezpieczenie zdrowotne, emerytalne i rentowe (ppkt 2 i 3 decyzji). Od decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] nie została wniesiona skarga do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021 r., nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja tegoż organu z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], która jest prawomocna (notatka służbowa z dnia [...] lutego 2022 r.) W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Uwzględnienie zaś skargi przez organ w trybie autokontroli, czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tych względów, Sąd w pkt 2 sentencji zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 480 zł, na którą składa się wynagrodzenie radcy prawnego ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) w sprawie opłat za czynności radców prawnych.