II SA/Go 1114/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.M. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia p o s t a n a w i a : ustanowić radcę prawnego. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 18 marca 2014 r. odrzucił skargę E.M. na decyzję Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej Uniwersytetu z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. 8 kwietnia 2014 r. do tut. sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie ustanowienia radcy prawnego.. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. E.M. wskazała, że otrzymuje rentę w wysokości 691 zł (netto). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., Nr 270 – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Należy wskazać, że na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 19 lutego 2014 r. przyznano E.M. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej E.M. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Należy wskazać, że skarżąca uzyskuje niewielki dochód z tytułu renty w wysokości 691 zł (netto). Z formularza PPF wynika, że E.M. nie posiada majątku ani oszczędności. Powyższe okoliczności uzasadniają tezę, że sytuacja materialna skarżącej uniemożliwia jej zlecenie sprawy zawodowemu pełnomocnikowi. Konstatując należy stwierdzić, że wniosek E.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.