II SA/Go 1124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.Z., M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2013 r. G.Z. i M.Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w związku ze wzrostem wartości nieruchomości położonej w miejscowości [...] oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [...] na skutek dokonania jej podziału na działki oznaczone od nr [...]. Wraz ze skargą złożony został przez skarżących wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r. Referendarz sądowy tutejszego Sądu odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy. Postanowienie stało się prawomocne z dniem 1 marca 2014 r. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 marca 2014 r. G.Z. i M.Z. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 162 zł – stosownie do treści § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające odpis zarządzenia zostały zwrócone przez doręczyciela z adnotacją ,,zwrot nie podjęto w terminie" z dnia 31 marca 2014 r. (k. 96 i 97 akt). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wymaganego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 10 marca 2014 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od wniesionej skargi, wskazując jednocześnie na siedmiodniowy termin, w którym obowiązek ten winien zostać wykonany, pod rygorem odrzucenia skargi, z informacją, iż uiszczenie wpisu przez jednego ze skarżących zwalnia drugą osobę od w/w obowiązku. Przesyłki polecone z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] zaadresowana do G.Z. oraz nr [...] zaadresowana do M.Z., ul. [...] (adres wskazany w treści skargi), zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w związku z faktem, iż doręczyciel nie zastał adresatów i nie mógł doręczyć przesyłki osobiście ani w sposób zastępczy, były przez pocztę dwa razy awizowane: 13 marca 2014 r. i 21 marca 2014 r. Zgodnie z adnotacją doręczyciela na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek, zawiadomienie o ich pozostawieniu w placówce pocztowej [...], umieszczone zostały w skrzynce do doręczania korespondencji. Wobec nie odebrania przez adresatów przesyłek w terminie 7 dni od dnia powtórnego awiza przesyłki zostały zwrócone przez pocztę z adnotacją ,,zwrot nie podjęto w terminie". Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (doręczenie właściwe i zastępcze), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W myśl § 3 w przypadku niepodjęcia pisma w w/w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia w/w okresu (§ 4). Stąd Sąd uznając, iż spełnione zostały przesłanki określone w art. 73 p.p.s.a. przyjął przewidzianą w tym przepisie fikcję prawną skutecznego doręczenia. W zarządzeniu z dnia 3 kwietnia 2014 r. Sąd uznał, iż w/w przesyłki zostały skutecznie doręczone skarżącym z dniem 27 marca 2014 r., czyli z upływem ostatniego dnia okresu pozostawienia przez doręczyciela przesyłek w placówce pocztowej, w której skarżący mogli ją odebrać. Mając na uwadze powyższe należało stwierdzić, iż ustawowy termin do wykonania nałożonego na skarżących obowiązku upłynął w dniu 3 kwietnia 2014 r. W tym terminie skarżący nie uiścili jednakże wymaganego wpisu. Mając na uwadze powyższe Sąd zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.