II SA/Go 114/16

Dnia 21 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.Z. i J.F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. D.Z. i J.F. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] ustalającej opłatę adiacencką w wysokości 1620 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek jej podziału, położonej w [...], oznaczonej jako działka nr [...], zatwierdzonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]. Skarżący nie uiścili wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 lutego 2016 r. D.Z. i J.F. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Nadto, w związku z wątpliwościami dotyczącymi podpisu złożonego pod skargą z dnia [...] stycznia 2016 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie skargi własnoręcznie podpisanej w sposób pozwalający na ustalenie, przez kogo skarga została podpisana, a w szczególności czy została podpisana przez jednego ze wspólników (wówczas ze wskazaniem przez którego z nich) czy też przez obu wspólników jednocześnie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru, odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwania do usunięcia braku formalnego skargi zostały doręczone skarżącym dnia 15 lutego 2016 r., na podany w skardze adres, pod którym wykonują oni działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (k. 15, 16 akt sądowych). Odebrał je J.F., zarówno we własnym imieniu jak i w imieniu drugiego skarżącego, swojego wspólnika D.Z.. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego od skargi, nie uzupełnili również braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje m.in., że pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Złożony pod treścią pisma procesowego odpis strony (albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika) powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych, a przede wszystkim umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. Tymczasem parafa (bądź parafy) złożona pod treścią skargi, wymogów tych nie spełnia, w szczególności nie pozwala na jednoznaczne ustalenie, czy skargę podpisali obydwaj skarżący, czy też jeden z nich. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 15, 16 akt sądowych) wynika, iż odpisy zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone dnia 15 lutego 2016 roku. Odebrał je J.F., zarówno we własnym imieniu jak i w imieniu drugiego skarżącego, swojego wspólnika D.Z.. Zastosowanie znalazł tu przepis art. 72 § 2 p.p.s.a., w myśl którego jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism, przy czym w orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, że poprzez miejsce pracy osoby fizycznej należy rozumieć również siedzibę wykonywanej przez tę osobę działalności gospodarczej (wyroki NSA z dnia 6 maja 2010 r., II GSK 594/09 oraz WSA w Olsztynie z dnia 20 stycznia 2015 r., II SA/Ol 1217/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia rozpoczął swój bieg z dniem 16 lutego 2016 r. i upłynął bezskutecznie z dniem 22 lutego 2016 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, nie został również złożony wniosek o przyznanie skarżącym prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. W wyznaczonym terminie skarżący nie usunęli również braku formalnego skargi poprzez podanie, czy istotnie obydwaj złożyli podpisy pod skargą, bądź poprzez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego brakującym podpisem jednego ze skarżących. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.