II SA/Go 1141/17

Dnia 11 lipca 2018 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W.B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środka zastępczego. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 stycznia 2018 r. skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w części przekraczającej kwotę 100 zł wpisu od skargi, natomiast w pozostałej części wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został oddalony. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę W.B. na wskazaną wyżej decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Od wyroku tego skarżący, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę kasacyjną. Nadto złożył na urzędowym formularzu PPF kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych należało umorzyć. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., obowiązku uiszczenia kosztów sądowych nie ma m.in. strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Jak już wyżej wskazano, prawomocnym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. skarżącemu zostało przyznane w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w części przekraczającej kwotę 100 zł wpisu od skargi, natomiast w pozostałej części wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został oddalony. W uzasadnieniu tego postanowienia zawarte zostało wyraźne i jednoznaczne wskazanie, iż tak sformułowane orzeczenie oznacza, że skarżący będzie obowiązany do uiszczenia części wpisu od skargi w kwocie 100 zł (w tej bowiem części wniosek o przyznanie prawa pomocy został oddalony), zaś od pozostałej części wpisu oraz innych ewentualnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie – o ile obowiązek poniesienia takowych powstałby – skarżący będzie zwolniony. Takim ewentualnym kosztem sądowym jest m.in. wpis od skargi kasacyjnej. Skoro skarżący został już postanowieniem z dnia 18 stycznia 2018 r. z obowiązku poniesienia takich kosztów prawomocnie zwolniony, to rozpoznawanie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy w niniejszej sprawie uznać za zbędne. Konsekwencją tego jest umorzenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy na podstawie art. 249a p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie przywołanego art. 249a p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.